ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ แต่ที่ซุ้มเหล้าวิญญาณในงานเทศกาล อีกฝ่ายเริ่มทำตัวเปิดเผยมากขึ้น แข็งกร้าวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ถ้าลางสังหรณ์ของจีฮเยถูกต้อง นั่นคือคำเตือนสำหรับศัตรูหัวใจ
“เธอชอบซังอูเหรอ”
แจยองถามขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยขณะที่ทั้งคู่มีโอกาสได้อยู่กันสองต่อสองชนิดที่เพื่อนรู้เข้าคงอิจฉาตาร้อน จีฮเยตกใจจนแทบจะผุดลุกขึ้นยืนทั้งๆ ที่ก้นเพิ่งแตะเก้าอี้ได้ไม่ถึงหนึ่งวินาที
จีฮเยพิจารณาใบหน้าของอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ แต่ดวงตาสีสว่างตรงหน้ากลับไม่มีคำใบ้ใดๆ เจ้าตัวเพียงแต่ดื่มอเมริกาโน่พลางกัดหลอดคล้ายกำลังเบื่อหน่าย เขาสวมเสื้อยืดสีดำสกรีนรูปลูกตาดูน่าขยะแขยง ที่หูใส่จิวแหลมๆ หลายอัน และเพิ่งเห็นว่าที่แขนมีรอยสักอยู่ด้วย แม้จะนึกกลัวแต่จีฮเยก็เกิดดื้อดึงไม่อยากแพ้ขึ้นมา
“ค่ะ”
เธอตอบไปอย่างหนักแน่น แจยองจ้องจีฮเยด้วยสีหน้าเรียบเฉย
“ถ้าเธอกับซังอูตกลงไปในน้ำพร้อมกัน แล้วมีเสื้อชูชีพแค่ตัวเดียว เธอจะทำยังไง”
หลังจากมองข้ามคำถามแรกที่ฟังดูไร้มารยาทไป จีฮเยกลับต้องนิ่วหน้ากับคำถามต่อมา หรือนี่จะเป็นคำถามทดสอบไหวพริบ? แต่คิดอย่างไรก็คิดคำตอบที่มีไหวพริบไม่ออก เธอจึงตอบคำถามไร้สาระตามสามัญสำนึก
“ค
