ยังปรับลมหายใจได้ไม่เท่าไร ริมฝีปากของทั้งคู่ก็แนบชิดกันอีกครั้ง
ในใจเกิดความรู้สึกอยากจะกัดแล้วกลืนกินเข้าไป อยากจะทิ้งร่องรอยไว้บนผิวของอีกฝ่ายและสลักชื่อของตัวเองเองไว้ ความใคร่? ความรัก? เขาไม่เห็นความจำเป็นที่จะต้องแบ่งแยกความรู้สึกพวกนั้นเลยสักนิด
แจยองปีนขึ้นไปบนต้นขาของซังอู เขาสอดมือซ้ายเข้าไปใต้ที่นั่งแล้วดึงคันโยก จากนั้นพนักพิงก็เอนไปด้านหลัง ร่างกายของซังอูสั่นเทา เจ้าตัวร้องเสียงหลงออกมาเสียงหนึ่ง ผมสั้นๆ แผ่กระจายอยู่บนพนักพิง ซังอูเพียงแต่ทำสีหน้าตกใจเท่านั้น แต่มันกลับดูเหมือนจงใจยั่วยวนเพียงเพราะอีกฝ่ายนอนอยู่ใต้ร่างของตน
ผละออกมาได้ครู่หนึ่ง แจยองก็โน้มตัวเข้าไปชิดอกซังอู ใช้ฝ่ามือลูบไล้ใบหน้าที่บิดเบี้ยวเหยเกราวกับหวาดกลัว จากนั้นใช้นิ้วลากไล้เป็นเส้นโค้งจากไหล่ขึ้นไปยังลำคอ แล้วความปรารถนาของเขาก็เป็นจริงในที่สุด เขาอ้าปากฝังคมเขี้ยวลงไปบนต้นคอที่อยู่หน้าตรงหน้าก่อนจะรู้สึกถึงแรงบีบจากมือของซังอูที่อยู่บนไหล่
“บ้าไปแล้วเหรอครับ”
ชายหนุ่มไม่ตอบและใช้ริมฝีปากบดขยี้ที่ตำแหน่งเดิม ขี้แมลงวันที่ปรากฏให้เห็นเด่นชัดบนผิวขาวซีดดูเหมือนจะเป็นเป้าหมายของการจู่โจม เขารู้สึกได้ว่า
