งที่ทั้งคู่กำลังคุยกันอยู่ ประตูห้องก็ถูกเปิด แจยองใช้เท้าเตะประตูปิดแล้วก้าวเนิบๆ เข้ามา เขาสวมเสื้อสเวตเตอร์ปักลายสีขาวบนหน้าอกเป็นรูปโลโก้ทีมเบสบอลและกางเกงขายาวสีดำ เจ้าตัวเดินผ่านซังอูไปนั่งที่ของตัวเอง
“ไง มาแล้วเหรอพ่อคนหื่น”
เมื่อได้ยินคำพูดหยอกล้อของแจยอง ยูนาก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา
“ทำไมเป็นคนหื่นวะ”
“ถามเจ้าตัวดูสิ”
แจยองเล่นมือถือพลางตอบอย่างไม่ใส่ใจ ซังอูมองอีกฝ่ายนิ่งๆ แต่แจยองก็เอาแต่มองจอมือถือโดยไม่พูดอะไร ใบหน้าด้านข้างของอีกฝ่ายเผยสีหน้าเย็นชาหาใดเปรียบ ยูนาจึงหัวเราะเจื่อนๆ อย่างอึดอัด
“เฮ้ย… พวกนายทะเลาะกันทำไมเนี่ย รีบคืนดีกันเร็วเข้า”
“ไม่ได้ทะเลาะ แต่เป็นสถานการณ์ที่ประหลาดกว่านั้นน่ะสิ”
แจยองว่าพลางนั่งไขว่ห้างเอาแข้งพาดบนเข่าแล้วส่องเล็บมือตัวเอง
“มาที่นี่ทำไมล่ะ ดูก็รู้ว่าคงมาถามหางาน แต่ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย เอาไงล่ะ ให้ฉันยืนยกมือค้างไว้ไหม”
“ไม่ใช่ครับ เรื่องข้อเสนอของรุ่นพี่… ผมบอกว่าจะลองพิจารณาดูแล้วจะแจ้งผลวันมะรืนใช่ไหมล่ะครับ”
“ก็ใช่ไง”
“ผมว่าจะแจ้งล่วงหน้าวันนี้ก็เลยมาที่นี่ครับ”
สายตาของแจยองดุดันขึ้น เขาเหลือบมองแผ่นหลังของยูนาแล้วพูดกับเ
