หรือ?”
ซูเฉินแค่นเสียงเยาะ
เหล่าคนหนุ่มของตระกูลหลิวนี่ช่างน่ารำคาญเสียจริง!
ในแววตาของเขาเผยประกายเย็นเยียบออกมา ดูเหมือนว่าหากไม่สั่งสอนให้หนักในวันนี้ อีกฝ่ายก็คงไม่ยอมหยุดแน่
“เจ้ากล้าดีอย่างไรถึงเรียกชื่อท่านปู่โดยตรง ซูเฉิน เจ้าไร้มารยาทและไม่รู้จักเคารพผู้ใหญ่ ข้าจะสั่งสอนเจ้าแทนท่านป้าเอง!”
แววตาของหลิวกู่เฉิงวาบไหวด้วยความเย็นชา เขาตะโกนออกมาด้วยความโกรธ
เขาเคารพหลิวเหวินเหยียนอย่างยิ่ง!
เมื่อเห็นซูเฉินลบหลู่ถึงเพียงนี้ เขาย่อมไม่อาจทนได้อีกต่อไป จึงชักกระบี่จู่โจมทันที
เคร้ง!
พลังกระบี่แผ่พุ่ง กระบี่โบราณในมือเขาพุ่งตรงใส่ซูเฉินดั่งสายฟ้าแลบ
ฝีเท้าซูเฉินเคลื่อนไหววูบหนึ่ง เขาชี้นิ้วสวนไปกลางอากาศ แสงพลังจากปลายนิ้วพุ่งเข้าใส่กระบี่โบราณอย่างแม่นยำ
ฮึ่ม!
กระบี่โบราณสะท้านสะเทือน หลิวกู่เฉิงรู้สึกได้ถึงแรงปะทะอันมหาศาลจนแขนทั้งสองชา ราวกับแทบจะถือกระบี่ไว้ไม่อยู่
“หา?”
ดวงตาหลิวกู่เฉิงสั่นไหว เขามองซูเฉินอย่างจริงจังขึ้นมาในทันใด
ระดับพลังของซูเฉินไม่ธรรมดา ถึงขั้นทะลวงเข้าสู่ขอบเขตแก่นแท้พลังแล้ว อีกทั้งพอออกหมัดก็เผยพลังต่อสู้อันลึกล้ำ ทำให้เขาเริ่มระวัง
“ขอบเขตแก่นแท้พลัง? เป็นไปไม่ได้
