อย นี่ใช่คนที่ส่ายหางมาเกลี้ยกล่อมให้ทำเกมด้วยกันแน่หรือ เมื่อวานดวงตายังเป็นประกายแถมน้ำเสียงก็นุ่มนวลดีแท้ๆ เขาตาฝาดไปอย่างนั้นหรือ?
“ถ้าอยากทำงานกับผม โปรดระวังสองเรื่องนะครับ”
ซังอูเข้าประเด็นหลักทันทีโดยไม่บอกไม่กล่าว
“หนึ่ง ผมทนไม่ได้กับการไม่รักษาเดดไลน์ การเข้าประชุมสายก็เช่นกัน”
“…อือ”
“สอง ไม่อนุญาตให้ทำงานลวกๆ”
“…”
“ถ้าคิดว่าทำสองข้อนี้ไม่ได้ เชิญถอนตัวตอนนี้ได้เลยครับ”
แจยองชักจะควบคุมสีหน้าได้ยากขึ้นทุกที สมองของเขารู้ดีว่าชูซังอูไปหาถึงที่ทำงานเพียงเพราะต้องการ ‘ดีไซเนอร์ที่มีความสามารถ’ แต่หัวใจของเขากลับไม่ยอมรับ สำหรับแจยอง ซังอูไม่ใช่แค่ ‘นักพัฒนา[2]ที่มีความสามารถ’ ไม่รู้ว่าบรรยากาศแสนพิเศษของวันก่อนที่ทำให้ถึงกับเกิดอารมณ์ทางเพศมันหายไปไหนแล้ว
“ถือว่าไม่มีอะไรคัดค้านนะครับ”
ซังอูสรุปเอาเองเสร็จสรรพแล้วหยิบกระดาษ A4 ออกมาจากแฟ้ม หลังจากรับกระดาษมาจากฝ่ายนั้น แจยองถึงกับพูดไม่ออก
ตอนที่อีกฝ่ายพูดเหมือนจะสร้างเกมที่ยิ่งใหญ่ภายในสี่เดือน เขาคิดว่านั่นเป็นแค่การคุยโว เพราะไม่ว่าซังอูจะเก่งกาจแค่ไหน แต่นักศึกษาก็มีขอบเขตของนักศึกษา และแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะพัฒนาเกมในช่วงเวลา
