[Admin: รุ่นพี่ครับ มันไม่มีแรมครับ_20:16]
[Guest22: มันคือไรอะ?ㅠㅠ ลองหาในกระเป๋าดู_20:16]
เมื่อเห็นคำพูดเพ้อเจ้อของอีกฝ่ายซังอูก็ขมวดคิ้ว แต่ลองดูก็ไม่เสียหายจึงค้นในกระเป๋าเล็ก และข้างในนั้นมีแรมอยู่จริงๆ อย่างไม่น่าเชื่อ
[Admin: ในกระเป๋ามีครับ เอาแรมออกทำไมครับ_20:18]
[Guest22: มันหลุดออกมาตอนหิ้วไปนั่นมานี่มั้งㅠㅠ_20:19]
‘จะบอกว่าอะไหล่คอมพิวเตอร์แกะเคสแล้วหลุดออกมาเองเรอะ’
นี่เป็นคำพูดที่ไร้สาระที่สุดในบรรดาคำพูดที่แจยองเคยพูดมา อย่างไรก็ตามเมื่อเขาเสียบแรมกลับเข้าไปอีกครั้งแล้วเปิดเครื่อง เครื่องก็ทำงานตามปกติ แต่ดูเหมือนว่าโน้ตบุ๊กเครื่องนี้ไม่ได้มีปัญหาที่ฮาร์ดแวร์[5]เท่านั้น เพราะมันใช้เวลาในการบูตเครื่องนานกว่าปกติ
ห้านาทีผ่านไป หน้าเดสก์ท็อปก็ปรากฏขึ้นมาบนหน้าจอ เมื่อเห็นหน้าเดสก์ท็อป ซังอูก็หมดคำจะพูด ไอคอนของโปรแกรมกราฟิกดีไซน์ครองพื้นที่ส่วนใหญ่ นอกจากนี้ยังมีโฟลเดอร์สำหรับรูป วิดีโอ เอกสาร และอื่นๆ อีกมากมาย ด้วยเหตุนั้นจึงมองไม่เห็นใบหน้าของดาราหญิงที่ตั้งเป็นรูปพื้นหลัง