[1] ซังชู มาจาก ชื่อพยางค์แรกของซังอู (ซัง) + นามสกุล (ชู) เป็น ‘ซังชู’ ซึ่งพ้องกับคำว่า ซังชู (상추) ที่แปลว่า ผักกาดหอม
[2] พี่ ในที่นี้คือคำว่า 오빠 (โอป้า) เป็นคำที่ผู้หญิงใช้เรียกพี่ชาย ปกติแล้วจะใช้เรียกคนในครอบครัว คนที่สนิทกันมาก หรือได้รับการอนุญาตจากเจ้าตัวจึงจะเรียกได้ ในกรณีที่อีกฝ่ายเป็นรุ่นพี่ในโรงเรียน มหาวิทยาลัย ที่ทำงาน ฯลฯ มักจะเรียกด้วยคำว่า รุ่นพี่ (선배(님): ซอนแบ(นิม-รูปยกย่อง)) มากกว่า
[3] กลอนสามบรรทัดจากชื่อจางแจยอง เนื่องจากในภาษาไทยไม่สามารถสร้างประโยคจากชื่อ จาง-แจ-ยอง ได้ ผู้แปลจึงเปลี่ยนมาใช้ตัวอักษรของแต่ละพยางค์แทน เป็น จ-จ-ย โดยพยายามรักษาเนื้อความเดิมไว้ นั่นก็คือ “ฝนตกหนัก ซวยชะมัด (อีกนัยคือหลอกด่าแจยองว่า เฮงซวย) ไสหัวไปตลอดกาลทีเถอะ”