ห้องสมุดเปิดให้จองที่นั่งผ่านระบบจอง และซังอูมักจะกดจองตอนเที่ยงคืนเสมอ เพราะฉะนั้นเขาจะไม่ถูกแย่งที่นั่งอย่างแน่นอน ซังอูเดินเร็วราวกับเหาะเข้าไปในห้องสมุดแล้วไปนั่งหน้าคอมพิวเตอร์ กรอกรายชื่อหนังสือที่ต้องการ และยืมหนังสือใหม่ที่อยู่บนชั้นหนังสือ จากนั้นก็ไปที่ห้องอ่านหนังสือ นั่งลงที่โต๊ะที่สี่ขวาสุดที่จองไว้ล่วงหน้า ที่ตรงนั้นอยู่ข้างหมวดหนังสือเทววิทยาซึ่งไม่ค่อยมีนักศึกษาเข้ามาเท่าไรจึงไม่วุ่นวาย และไม่มีอะไรมารบกวนเพราะไม่มีหน้าต่าง ซังอูไม่เคยนั่งที่อื่นเลย
เมื่อเห็นกระเป๋าวางอยู่ข้างๆ ใจของซังอูก็ร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่ม แต่ยังดีที่มันเป็นกระเป๋าผ้าสีขาว ไม่ใช่กระเป๋าเป้หรือกระเป๋าสะพายหนังที่เขาเห็นวันนี้
ซังอูเปิดหนังสือเรียนแล้วเริ่มศึกษาด้วยตัวเอง ระหว่างนั้นเขาลุกไปเข้าห้องน้ำหนึ่งครั้ง เมื่อกลับมาก็พบว่ามีกาแฟกระป๋องวางอยู่บนโต๊ะ
(N = No, Y = Yes)
[1) เราซื้อมาใช่หรือไม่? N
2) พบเห็นคนกำลังตามหาของหรือไม่? N
3) มีประโยชน์สำหรับเราหรือไม่? Y (เหตุผล: เพราะเป็น ‘แบล็กโฮลิก’)]
