(6)
วันหยุดสุดสัปดาห์ว่างๆ วันหนึ่ง แจยองและเพื่อนๆ ไปเล่นเกมด้วยกัน และเขาได้เจอไอ้บ้าที่นั่น
ไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะทำงานพิเศษในร้านอินเทอร์เน็ตซึ่งแสนจะดูไม่เข้ากัน สารพัดวิธีข่มเหงรังแกผุดขึ้นมาในหัวทันที แต่ไอ้บ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่จะก่อกวนด้วยวิธีปกติทั่วไปได้ แจยองเห็นตัวอย่างความล้มเหลวของคนอื่นๆ มาแล้ว เขาจึงตัดสินใจว่าจะลงมืออย่างรอบคอบ
แต่การเล่นเกมโดยปล่อยอีกฝ่ายไว้ตรงหน้ามันทำให้เขาหงุดหงิดใจจนตั้งสมาธิกับเกมไม่ได้ แจยองสั่งรามยอนไปตามอารมณ์ แต่เขาไม่ได้คิดจะทำให้อีกฝ่ายจนตรอกด้วยการจับผิดแล้วสั่งให้ต้มมาใหม่หลายๆ ครั้ง เขาแค่อยากเห็นท่าทีรู้สึกผิดตามธรรมชาติของมนุษย์ หรืออย่างน้อยก็สีหน้าลำบากใจของเจ้าตัวเท่านั้น
แต่ไอ้บ้ากลับทำตัวไม่สะทกสะท้าน แจยองเข้าใจความรู้สึกของพวกที่เคยก่อกวนอีกฝ่ายในทันใด สุดท้ายเขาก็เลือดขึ้นหน้าจนผรุสวาทออกไปจนได้
‘งั้นก็เชิญรุ่นพี่ทำตัวเป็นขยะต่อไปเถอะครับ แล้วก็ไม่ต้องติดต่อผมอีกนะครับ’
เพิ่งเคยเจอไอ้คนที่ขาดการขัดเกลาทางสังคมขนาดนี้เป็นครั้งแรก แจยองคิดอย่างจริงจังว่าอยากจะจับอีกฝ่ายมาตีสักที แต่ถ้าทำแบบนั้น ไอ้บ้านั่นต้องโทรหาตำรวจด้วยสีหน้าไร้ความ
