(1)
แจยองเห็นอีกฝ่ายตอนที่เหล่าน้องใหม่ถูกสั่งให้ดื่มเหล้าจนเมาโดยไม่จำเป็น
‘ผมไม่อยากดื่มครับ’
แจยองเป็นคนความจำดี แต่เขาก็ไม่สามารถจำรายละเอียดรูปลักษณ์ภายนอกของคนที่เขาเจอเมื่อสี่ปีก่อนได้ อีกทั้งรูปลักษณ์ของอีกฝ่ายไม่ได้โดดเด่นกว่าคนอื่น สิ่งที่ยังคงหลงเหลืออยู่มาจนถึงตอนนี้คือความประทับใจต่อรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูค่อนข้างธรรมดาแต่กลับหัวร้อนง่ายกว่าที่คิด ถ้าจะมีอะไรสักอย่างที่ดูพิเศษก็คงจะเป็นคอที่เรียวระหงเป็นพิเศษจนดึงดูดสายตา
‘นายดื่มเหล้าไม่ได้เหรอ? หรือเคร่งศาสนา?’
‘ดื่มได้ครับ แต่ตอนนี้ไม่อยากดื่ม’
ตัวแทนนักศึกษาและน้องใหม่วางถ้วยมักกอลลี[1]ที่มีเหล้าผสมลงบนโต๊ะแล้วเผชิญหน้ากัน ณ จุดนั้น เอกดีไซน์ไม่ได้แสดงอาการตื่นเต้นกับการที่คณะข้างๆ มีไอ้บ้าปรากฏตัวขึ้น พวกตัวแทนนักศึกษาก็หยุดสิ่งกำลังทำแล้วหันไปรอชมเรื่องสนุก
‘มึงเห็นรุ่นพี่เป็นตัวตลกเหรอ คิดจะต่อต้านหรือไง’
‘ผมไม่ดื่มเพราะตอนนี้ยังไม่อยากดื่ม ไม่ใช่เพราะเป็นเหล้าที่รุ่นพี่ให้ครับ’
แจยองจำได้ว่าตนยังจุปากหลังจากได้ยินอีกฝ่ายพูดสิ่งที่ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นอย่างจริงจัง ในเอกคอมฯ ซึ่งมีนักศึกษาชายกว่า 90% นั้นแฝงไว้ด้วยวัฒนธรรมการท
