แสดงความขอบคุณแล้วกัน ไม่ต้องจ่ายเงินก็ได้”
“ถ้างั้นทำไมให้ผมมาถึงที่นี่…”
“ก็ทั้งเอสเปอร์แทฮาจินและน้องสาวของผม หรือแม้แต่ดิออนก็เอาแต่พูดเรื่องของคุณกันไม่หยุดปาก ผมสงสัยจนทนไม่ไหว เลยเรียกคุณมาเล่นอะไรกันนิด ๆ หน่อย ๆ เท่านั้นแหละ”
ริคาร์โดจ้องมองยอนอีอย่างชอบอกชอบใจ ได้ยินแบบนั้นแทฮาจินที่กำลังดื่มไวน์อยู่ข้าง ๆ ก็ขมวดคิ้วมุ่น
“อย่ามาเพ้อเจ้อ ฉันไปพูดถึงอียอนอีไม่หยุดตอนไหนมิทราบ?”
