แทฮาจินที่เพิ่งกำจัดปีศาจกระทิงบนท้องฟ้าเสร็จไปหมาด ๆ หันขวับไปจ้องโดเบอร์แมนเขม็ง ทำเอาอีกคนสะดุ้งโหยงพลางขอโทษขอโพย โดเบอร์แมนชำเลืองดูท่าทีของผู้เป็นนายเล็กน้อย ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้ยอนอีและกระซิบกระซาบว่า
“มันเป็นพลังพิเศษที่แข็งแกร่งและเป็นประโยชน์ก็จริง แต่มีข้อเสียคือระดับมลพิษจะเพิ่มขึ้นสูงอย่างรวดเร็ว คุณเอสเปอร์ถึงพยายามเลี่ยงที่จะใช้พลังพิเศษนี้เท่าที่ทำได้น่ะครับ ส่วนใหญ่เขาก็เลยใช้ดาบมากกว่า”
พออธิบายจบ โดเบอร์แมนก็กระโดดพุ่งตัวลงไปในทะเลด้วยใบหน้ายิ้มแย้มไม่เปลี่ยน เขาคว้าตัวเอสเปอร์คนหนึ่งที่เกือบจะถูกสัตว์ประหลาดจับกินเอาไว้ ก่อนจะใช้พลังเคลื่อนย้ายและหายวับไป ดูเหมือนเขาจะกำลังวุ่นอยู่กับการช่วยเคลื่อนย้ายเอสเปอร์ไปยังที่ปลอดภัย
เมื่อเบือนหน้ากลับมา สายตาก็ปะทะเข้ากับแผ่นหลังกว้างของเอสเปอร์คนเก่ง แทฮาจินไม่มีรอยขีดข่วนแม้แต่น้อย มีก็แต่เลือดของสัตว์ประหลาดที่สาดกระเซ็นไปทั่วทั้งร่างกาย
ยอนอีวางมือลงบนกระดูกสะบักของเขา ทำให้ชายหนุ่มที่เพิ่งใช้พลังพิเศษจัดการกับพวกสัตว์ประหลาดสะดุ้งเล็กน้อยและหันหน้ากลับมามอง
“จะเริ่มไกด์ดิงแล้วนะครับ”
เนื่องจากต้องทำการไกด์ดิงไปพร้อม ๆ กับที
