ะเบาใจ ขนาดกำลังจะปิดตัวลงมันยังอุตส่าห์แผลงฤทธิ์ด้วยการปล่อยสัตว์ประหลาดออกมาเป็นคลื่นลูกสุดท้ายให้ได้ปวดหัวกันต่ออีก
ต้องขอบคุณแทฮาจินที่ใช้พลังวิเศษกำจัดอสูรมายาไปก่อนหน้านี้ โดเบอร์แมนกับเอสเปอร์บางส่วนจึงตั้งสติขึ้นมาได้และพยายามช่วยคนอื่น ๆ ให้ปลอดภัย
ของเหลวสีเขียวไหลซึมออกมาจากร่างของพวกอสูรมายาในยามที่พวกมันมุ่งหน้าไปยังท้องทะเล ส่งผลให้เอสเปอร์ที่หนีออกมาไม่ทันถูกครอบงำด้วยภาพหลอนอีกครั้ง
ความคิดของยอนอีวิ่งเร็วจี๋เท่าที่หัวสมองจะเอื้ออำนวย
เขาควรทำยังไงกับสถานการณ์วิกฤตตรงหน้านี้ดี
แทฮาจินยกมือขึ้นมากุมท้องตัวเองและหายใจหอบอย่างหนัก ร่างกายของเขาถึงขีดจำกัดแล้ว ถึงแม้ว่ายอนอีจะยังคงไกด์ดิงต่อไปเรื่อย ๆ อยู่ก็จริง แต่ผลลัพธ์กลับไม่ได้ดั่งใจหวัง มวลพลังของแทฮาจินยังคงเดือดพล่านไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงเลยสักนิด ยอนอีขมวดคิ้วแน่น สีหน้าแสดงความวิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด
ดอร์ถูกเปิดออกมาได้สองชั่วโมงแล้ว…
“สองชั่วโมงงั้นเหรอ?”
ร่างกายของยอนอีเย็นวาบตั้งแต่หัวจดเท้าเมื่อฉากที่เลวร้ายที่สุดแล่นเข้ามาในหัว ดวงหน้าขาวผิน ไปมองบรรดาเอสเปอร์ที่กำลังถูกภาพลวงตาเล่นงาน มีบางคนทำท่าเหมือนก