์ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อย ๆ หากลองคำนวณถึงความถี่ก็น่าจะมีสักประมาณปีละครั้งหรืออาจจะไม่มีเลย
‘ส่วนพิงค์ดอร์…’
ว่ากันว่านับจากวินาทีที่ประตูเปิดออก สารพิษจะแพร่กระจายไปทั่วชั้นบรรยากาศ สัตว์ประหลาดรูปร่างคล้ายมนุษย์จะปรากฏตัวขึ้นและสร้างภาพหลอน นอกจากนั้นยังมีอมนุษย์พิษปรากฏตัวขึ้นบ่อยครั้งด้วยเช่นกัน
‘ควรรับมือยังไงดีล่ะ?’
ยอนอีนึกถึงทฤษฎีการรับมือที่เคยเรียนมาแล้วได้แต่ถอนหายใจ ฟองที่ยังไม่ทันได้บ้วนทิ้งฟูฟ่องอยู่เต็มปาก ชายหนุ่มจัดการกิจวัตรยามเช้าของตัวเองอย่างรวดเร็ว ใช้เวลาล้างหน้าแค่ 5 วินาทีก่อนจะพุ่งตัวออกจากห้องน้ำ
“โอ๊ย ตกใจหมด! จะรีบไปตายหรือไงวะ?”
ทันทีที่ประตูถูกกระชากเปิดออก จองอูชอลรูมเมตของเขาก็ตวาดใส่เขาดังลั่น ไม่ใช่แค่อีกฝ่ายหรอกที่ตกใจ ยอนอีเองก็ตกใจที่ได้เห็นหน้ารูมเมตที่รักตั้งแต่เช้าแบบนี้ไม่ต่างกัน เจ้าของร่างสูงโปร่งไหวไหล่น้อย ๆ แล้วเดินผ่านจองอูชอลไป ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาก็คงทำตัวเอื่อยเฉื่อยแบบนี้เหมือนกัน
แต่ตอนนี้เขาได้กลายเป็น [ไกด์ในสังกัด] ของแทฮาจินแล้ว ยอนอีเก็บคำเตือนของคลีนเนอร์คนนั้นสลักลึกลงในใจ หากไม่ใช่ไวท์ดอร์ที่อีกฝ่ายจัดการได้สบาย ๆ เขาก็ตัดสินใจว่าจา
