ยอนอีจึงตัดสินใจเปิดเผยความจริงเพียงแค่ครึ่งเดียว
“ผมไม่ได้ควบคุม แต่สามารถชักจูงผลลัพธ์ไปในทิศทางที่ต้องการได้ ส่วนวิธีการถือเป็นความลับทางการค้าจึงไม่สามารถบอกได้ครับ”
“แล้วคุณรอดพ้นจากการตรวจครั้งแรกหลังจากพลังตื่นขึ้นได้ยังไงครับ แสดงว่าคุณรู้อยู่แล้วว่าตัวเองอยู่ในระดับ S และคิดจะเก็บซ่อนมันไว้หลังจากที่รู้แล้วน่ะสิ”
อีกฝ่ายกำลังถามว่ารู้ได้ยังไงว่าตัวเองเป็นระดับ S และรู้ว่าตัวเองสามารถควบคุมเครื่องตรวจสอบได้ในตอนไหน ยอนอียกฝ่ามือขึ้นมาลูบแก้มตัวเองอย่างช้า ๆ มันเป็นความทรงจำที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก อีกอย่างคือเขาไม่ได้มีหน้าที่รายงานสิ่งที่เป็นความลับให้อีกคนได้รู้ด้วย
“ผมน่าจะเผลอโกหก เพราะงั้นขอไม่พูดต่อแล้วกันครับ”
ฮาจินแสยะยิ้มพลางขยี้ปลายบุหรี่กับที่เขี่ย
“มาตรวจสอบการตื่นใหม่ของพลังกันอีกรอบเถอะครับ ให้ได้ผลประมาณระดับ A0 น่าจะกำลังดี”
ทำได้ไหมล่ะครับ
คำพูดของอีกฝ่ายแฝงคำถามอยู่เป็นนัย ๆ ดูเหมือนว่าแทฮาจินจะต้องการให้เขาขึ้นไปอยู่ในระดับ A0 ซึ่งพบการตื่นใหม่ของพลัง เพราะมันคงเป็นเรื่องยากถ้าจะเอาไกด์ระดับ B มาเข้าสังกัดตนเอง
ระดับ B0 เป็นระดับที่เหมาะสมที่สุดแล้วในการหลบหนีจา
