างงุนงง คนที่ไม่สะทกสะท้านเลยสักนิดแม้ว่าค่ามลพิษจะสูงถึง 80 เปอร์เซ็นต์กำลังบ่นว่าปวดหัว แต่แทฮาจินก็ไม่ใช่คนประเภทที่ชอบปั้นน้ำเป็นตัวหรือพูดล้อเล่นเสียด้วยสิ
สีหน้าของยอนอีจริงจังขึ้นเล็กน้อย ท่อนแขนขาวยื่นออกไปวางนาบบนหน้าผากของแทฮาจิน เมื่อพบว่าไม่มีไข้จึงหลับตาลงและใช้ฝ่ามืออ่านพลังของเขา
ผลกระทบที่ตามมาจากอาการคลั่งอาจทำให้สมองส่วนใดส่วนหนึ่งเสียหาย หรืออย่างมากก็อาจทำให้ภาชนะเกิดความเสียหายไปด้วย พอได้ลองสัมผัสดูแล้ว ปรากฏว่ามีมวลพลังที่พันกันยุ่งเหยิงราวกับกลุ่มด้ายไร้ระเบียบก้อนหนึ่งอยู่บริเวณสมองส่วนหน้า ยอนอีหลับตาแน่นและเพ่งสมาธิจดจ่อไปที่จุดดังกล่าว
ในระหว่างนั้น ระยะห่างของทั้งสองค่อย ๆ ลดลงจนแทบจะแนบชิดกัน แต่กลับไม่มีใครสนใจ ฮาจินจึงฉวยโอกาสวิเคราะห์กลิ่นอันไม่คุ้นเคยของอียอนอีไปด้วย
กลิ่นหอมสดชื่นของผลไม้ฤดูร้อน
“ยังปวดหัวอยู่ไหมครับ?”
สิ่งแปลกปลอมที่เต้นกระตุกชวนรำคาญในหัวเมื่อสักครู่นี้หายไปแล้ว
“ไม่เป็นไรแล้วครับ”
ยอนอีรู้สึกเสียดายขึ้นมาในใจ ถ้าบอกว่ายังปวดอยู่ก็คงได้ใช้โอกาสนี้ในการแอบดูภาชนะของเขาไปแล้ว สงสัยชะมัดว่ามันมีรูปร่างหน้าตาเป็นยังไง แต่ถึงจะได้แอบดูจริง
