“ทำอะไรของคุณน่ะ!”
น้ำเสียงหวาดผวาของเขาทำให้แทฮาจินยิ้มกว้างกว่าเดิม
ฝ่ายนั้นออกแรงกับแขนตัวเองมากขึ้นอีกหน่อย เลือดจับตัวกันอุดตันบนท่อนแขนอย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย จากนั้นฮาจินก็อัดพลังใส่แขนขวาที่กลายเป็นสีดำคล้ำ พลังที่เคยหมุนเวียนเฉพาะภายในร่างกายก่อตัวขึ้นผสมกับเลือดในท่อนแขนขวากระทั่งจับตัวแข็งเป็นก้อน
เมื่อเจ้าตัวกระดิกมือสองสามครั้ง กลุ่มก้อนสีดำหน้าตาอัปลักษณ์ก็ปรากฏขึ้นบนมือขวา ขนาดของมันค่อย ๆ ขยายใหญ่ขึ้นและเจ้า [อะไรบางอย่าง] สีดำนั่นก็พุ่งเข้าปะทะกันเหมือนน้ำวนราวกับจะกลืนกินอีกฝ่ายเข้าไปให้ได้
เขามองเห็นพายุลูกย่อม ๆ ที่ถูกย่อส่วนอยู่ในท่อนแขนของอีกฝ่าย
ยอนอีรับรู้ได้โดยการมองเพียงครั้งเดียว สิ่งนั้นคือพลังของแทฮาจิน
อีกฝ่ายทำให้ [น้ำ] ที่บรรจุอยู่ในภาชนะของตัวเองก่อขึ้นเป็นรูปร่างซึ่งมองเห็นด้วยตาเปล่า
พูดง่าย ๆ คือ การก่อน้ำขึ้นเป็นรูปร่างนับเป็นการใช้พลังพิเศษรูปแบบหนึ่ง แทฮาจินกำลังใช้พลังพิเศษ ขณะเดียวกันก็ลบล้างพลังพิเศษของตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาชักนำให้พลังกับพลังกลืนกินกันเอง
‘ทำไมทำอะไรบ้า ๆ แบบนั้น…!’
ต่อให้มีพลังมหาศาลแค่ไหน แต่การทำให้พลังสลายไปอย่างสูญ
