ัวโกรธแค้นและลงมืออย่างไร้ปรานี!
“วางใจเถอะ ข้าไม่เป็นไรหรอก!”
ซูเฉินยิ้มด้วยท่าทีสงบนิ่ง
ปรมาจารย์กู่หยานจึงเข้าสู่ห้องลับเพื่อปิดด่าน ส่วนซูเฉินก็กลับมาที่โถงหลัก
หลินชิงชิงรออยู่อย่างร้อนใจ
“เป็นอย่างไรบ้าง?”
เมื่อเห็นซูเฉินปรากฏตัว แววตาหลินชิงชิงเต็มไปด้วยความคาดหวังและประหม่า
“โชคดีที่ไม่ทำให้ผิดหวัง!”
ซูเฉินยิ้มสงบ ก่อนหยิบขวดยาหยกส่งให้
ใบหน้าหลินชิงชิงแดงระเรื่อด้วยความตื่นเต้น นางรับขวดด้วยมือสั่น พอเปิดดูพบโอสถสามเม็ดสุกใสเปล่งแสงเย็นจ้า ดุจดั่งจันทรา
แม้นางไม่รู้จักโอสถไท่อินหลอมจิตมาก่อน แต่เมื่อเห็นก็มั่นใจทันทีว่าซูเฉินทำได้จริง!
“ขอบคุณ… ขอบคุณมากจริง ๆ!”
หลินชิงชิงตื้นตันใจอย่างสุดซึ้ง แล้วโค้งคำนับซูเฉินด้วยความเคารพ
แม้ผู้อื่นไม่รู้ความสำคัญของโอสถนี้ แต่นางรู้ดีว่า โอสถไท่อินหลอมจิตนั้นเกี่ยวพันถึงอนาคตขององค์หญิงหลินลั่วเวย
และยังอาจเป็นกุญแจที่ชี้ชะตาราชวงศ์ต้าหลี่!
“ไม่ต้องขอบคุณ! เราเพียงแค่ร่วมมือกันเท่านั้น นี่คือรายชื่อสมุนไพรและของวิเศษบางอย่างที่ข้าต้องใช้ ฝากเจ้าช่วยหามาให้หน่อย แล้วเราจะถือว่าหนี้สินกันหมด!”
ซูเฉินยิ้มแล้วส่งกระดาษแผ่นหนึ่งให้
“หัวใจมังกร โลหิตใจมัง
