าย ข้อที่สอง……”
แทฮาจินกอดอกท่องประมวลกฎหมายออกมาไม่หยุด
แน่นอนว่าที่เขาพล่ามมาล้วนเป็นสิ่งที่ยอนอีรู้ดีอยู่แล้วทั้งหมด แต่ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะได้มาเผชิญหน้ากับเอสเปอร์ระดับ S ที่ตรงกับข้อยกเว้นพอดิบพอดีแบบนี้
เพราะแบบนี้นี่เอง หมอนี่ถึงได้ปรามาสว่าเขาไม่ยอมทำหน้าที่อย่างสุดความสามารถ
“ถ้าอย่างนั้น ผมต้องไกด์ดิงจนกว่าจะถูกหามออกไป ถึงจะเรียกได้ว่าทำเต็มที่อย่างนั้นเหรอครับ?”
“อย่างน้อยก็ไม่ควรแกล้งทำเป็นเวียนหัวนี่ครับ”
การแสดงของเขาห่วยขนาดนั้นเชียวเหรอ
อาจเป็นเพราะเขาไม่เคยแกล้งทำเป็นเวียนหัวมาก่อนก็เลยทำได้ไม่เนียนเท่าไหร่ ถึงใจจริงจะไม่ได้ตั้งใจแสดงแต่แรกแล้วก็เถอะ ยอนอีคิดพลางใช้ลิ้นดุนดันที่ฟันกรามอย่างครุ่นคิด
‘ทำยังไงดี’
ถ้าปฏิเสธและชิ่งหนีไป ก็มีโอกาสสูงที่จะได้ปวดหัวกว่าเดิมถ้าดูจากนิสัยกัดไม่ปล่อยของชายตรงหน้า บอกตามตรงว่าไม่กลัวถูกฟ้อง แต่กลัวว่าจะถูกกลั่นแกล้งด้วยวิธีการแปลก ๆ หลังจากนี้มากกว่า
เหมือนกับที่หัวหน้าศูนย์เก่าทำยังไงล่ะ
ความซวยพุ่งเข้าเล่นงานแบบไม่ให้ตั้งตัว ถ้าไกด์ดิงโดยการจับชีพจรอีกรอบก็จะดูเก่งกาจมากเกินไปสำหรับไกด์ระดับ B แต่หัวเด็ดตีนขาดยังไงยอนอีก็ไม่มีทางยอมไกด์
