กลับมาเป็นปกติเงียบ ๆ คนถูกจ้องเช็ดเหงื่อเย็น ๆ ที่ขมับก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับอีกฝ่ายตรง ๆ ท่ามกลางเสียงดังอึกทึกภายในห้อง เขากลับได้ยินเสียงของอียอนอีอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง
“บอกแล้วไงครับว่า ผมอยู่ในระดับ B0 จริง ๆ”
“คุณอียอนอี”
“หวังว่าเราคงไม่มีเรื่องให้ต้องมาเจอหน้ากันอีกนะครับ”
อียอนอีพูดด้วยสีหน้าเรียบนิ่งและหันหลังกลับทันที ฝ่ายฮาจินได้แต่ยืนกำหมัดแน่นจนปรากฏรอยเส้นเลือดปูดโปนขึ้นบนหลังมือ
อียอนอีคงคิดว่าอีกฝ่ายหมดความสงสัยในตัวเองแล้ว
แต่ทว่าความสงสัยของฮาจินได้ถูกแปรเปลี่ยนเป็นความแน่ใจจากเหตุการณ์เมื่อสักครู่นี้ต่างหาก
‘ฉีกพลังงั้นเหรอ?’
สิ่งที่เรียกว่าพลังนั้น เปรียบได้ง่าย ๆ กับเลือดที่ไหลเวียนอยู่ภายในร่างกาย ซึ่งมีทั้งความละเอียดอ่อนและความซับซ้อน ดังนั้นถ้าหากระดับไม่สูงพอ อย่าว่าแต่ควบคุมได้ตามใจเลย แม้แต่การดึงมันออกมาใช้ยังถือว่าเป็นเรื่องยากเสียด้วยซ้ำ
ฮาจินไม่เคยได้ยิน ไม่เคยพบเจอกับเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย
ไอ้บ้าที่กล้าฉีกพลังของตัวเองเป็นสองส่วน
นั่นน่าจะเป็นการกระทำที่สร้างความเจ็บปวดให้กับเจ้าตัวอยู่ไม่น้อย เพราะการทำแบบนั้นไม่ต่างอะไรกับการฉีกเนื้อตัวเองออกเ
