ออกมาอย่างเจ็บปวด
อันที่จริงแล้วนี่เป็นครั้งแรกที่ยอนอีฉีกพลัง แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังสองจิตสองใจเหมือนกันว่าจะทำได้หรือเปล่า ตอนที่ทำได้สำเร็จก็รู้สึกโล่งใจอยู่หรอก แต่ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นก็ทำให้ประหลาดใจไม่น้อยอยู่เหมือนกัน
“เจ็บใช่เล่นนะเนี่ย”
ยอนอีชะงักฝีเท้าในขณะที่กำลังเดินตรงไปยังซอยที่จอดรถเอาไว้ เขาหยุดบ่นพึมพำและตีหน้าผากตัวเองดังป้าบ
“อา ลืมสนิทเลย……”
เขาชูมือซ้ายขึ้นไปบนฟ้า จากนั้นกล้องวงจรปิดตรงโถงทางเดินของห้องแล็บก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือขาวสะอาดของชายหนุ่ม ตอนแรกเขาคิดว่าจะดูดกลืนเอาไว้ก่อนแล้วค่อยเอาไปคืนไว้เหมือนเดิม แต่ดันเดินตัวปลิวออกมาเสียได้ ยอนอียื่นนิ่งสักพักก่อนจะยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ
ช่วยไม่ได้
แทฮาจินเป็นพวกจมูกไวยิ่งกว่าอะไรดี ป่านนี้คงรับรู้ถึงความผิดพลาดนี้ไปเรียบร้อยแล้วละ
‘ยังไงก็ไม่ได้จัดการกล้องวงจรปิดในลิฟต์ด้วยอยู่แล้วนี่นา’
หลังจากแวะซื้อนมหนึ่งกล่องที่ร้านสะดวกซื้อและหยุดยืนตรงหน้าถังขยะ ยอนอีก็ประกบมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกัน ส่งผลให้กล้องที่อยู่กลางฝ่ามือมีสภาพบี้แบนผิดรูป จากนั้นจึงปัดมือทั้งสองข้างด้วยท่าทีสบาย ๆ
ตอนนี้แทฮาจินคงหัวเสียน่าดู
เครื่องตรวจสอบแสดงผล
