อบครัว] ด้วย เป็นไปไม่ได้ที่พวกเราจะเข้าไปที่นั่น”
กัวกัวไม่เคยเห็นร่างมนุษย์ของเลดี้ออนิออนมาก่อน ดังนั้นเขาจึงไม่รู้ว่าหญิงสาวผมสีเขียวที่เข้ามาในอาคารนั้นคือเลดี้ออนิออนของซ่งซู่หาง
“ยิ่งไปกว่านั้น ที่นั่นยังเป็นหนึ่งในฐานบัญชาการของเผ่าอสูร หากเหล่าผู้ฝึกฝนพลังปราณมนุษย์อย่างพวกเราสามคนแอบเข้าไปแล้วถูกจับได้ ผลที่ตามมาจะร้ายแรงเกินคาด” กัวกัวกล่าวเสริม
ชิกล่าวว่า “น่าเสียดายจริงๆ”
จูพูดว่า “ท้องฉันร้องจ๊อกๆ แล้ว พี่กัวกัว เราไปหาที่กินข้าวกันเถอะ โอเคไหม?”
“ไปหาอะไรกินอร่อยๆ กันเถอะ คราวนี้เรามีกระเป๋าเงินของรุ่นพี่ซู่หางอยู่ด้วย ข้างในมีเงินกว่า 10,000 หยวน เงินนี้พอใช้ได้หลายวันเลย” กัวกัวกล่าวพร้อมพยักหน้า
หลังจากพูดจบ เด็กทั้งสามคนที่น้ำลายไหลย้อยก็ตัดสินใจและหันหลังกลับ เตรียมที่จะออกจากสาขาที่ 250 ขององค์กร [เหล่าอสูรกายทั่วโลกควรรวมตัวกันเป็นครอบครัว]
“น่าเสียดายจริงๆ ถ้าหากว่ามีรุ่นพี่ที่รู้จักเราอยู่ที่นี่ แล้วพาเราเข้าไปร่วมงานเลี้ยงแปลงร่างได้คงจะดีไม่น้อย…” จูจินตนาการขึ้นมา
“เรื่องนั้นเป็นไปไม่ได้ เราไม่รู้จักผู้อาวุโสคนไหนจากเผ่าอสูรเลย” โลลี่ ชิ กล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
หลังจากได้ยินคำพูดเหล่านั้น กัวกัวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็พบว่าเขารู้จักผู้อาวุโสจากเผ่าอสูรอยู่มากมาย!
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงพนมมือและเริ่มสวดมนต์ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ท่านผู้อาวุโสไวท์ ท่านผู้อาวุโ
