เช้าตรู่
ฟู่ว!
ลมหายใจสีขาวพวยพุ่งออกจากปากของซูเฉิน พุ่งไปไกลหลายจั้ง ราวกับมังกรขาวที่หมุนวนไปมาในอากาศ
ซูเฉินลืมตาขึ้นช้า ๆ แววตาเปล่งประกายเจิดจ้า
หลังจากฝึกฝนทั้งคืน เขาไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามกลับมีชีวิตชีวายิ่งขึ้น
ด้วยความช่วยเหลือจากผลึกไขกระดูกมังกร ซูเฉินสามารถดูดซับศิลาวิญญาณนับหมื่นก้อนจนหมด ในที่สุดทะเลปราณเก้ามังกรของเขาก็ถูกเติมเต็มด้วยพลังปราณต้นกำเนิดโดยสมบูรณ์
ระดับพลังของเขาขณะนี้ ได้แตะถึงขีดสุดของขอบเขตชำระลมปราณแล้ว!
ขั้นต่อไป คือการควบแน่นแก่นปราณยุทธ์ และทะลวงเข้าสู่ขอบเขตแก่นแท้พลัง!
แม้ตอนนี้ซูเฉินยังอยู่ในขอบเขตชำระลมปราณ แต่ด้วยทะเลปราณทั้งเก้าบ่อ และพลังปราณอันลึกล้ำของเขา เขาจึงไร้เทียมทานในระดับเดียวกัน
แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตแก่นแท้พลัง ยังไม่อาจต่อกรกับเขาได้!
“หากจะทะลวงเข้าสู่ขอบเขตแก่นแท้พลัง ข้าจำเป็นต้องควบแน่นแก่นปราณยุทธ์ถึงเก้าก่อน ต้องหาสถานที่ที่อุดมไปด้วยพลังวิญญาณให้ได้ ดูท่าคงต้องรอให้ไปถึงนิกายเทพศาสตราก่อนถึงจะเริ่มทะลวงได้!”
ซูเฉินพึมพำกับตนเอง
เขานึกขึ้นได้ว่า ภายในนิกายเทพศาสตรานั้นมีสถานที่หนึ่งที่พลังวิญญาณเข้มข้นเป็นพิเศษ
