บ แต่เพียงยิ้มบาง ๆ แล้วกล่าวว่า “องค์หญิง ตอนนี้ท่านสามารถมอบปิ่นให้ข้าได้หรือยัง?”
“ข้ายินดีมอบปิ่นให้เจ้า! แต่ข้ายังมีตำราโอสถโบราณอีกหนึ่งฉบับ ไม่ทราบว่าเจ้าสามารถหลอมมันได้หรือไม่?”
หลินชิงชิงไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย นางดึงปิ่นออกมายื่นให้ซูเฉิน แล้วถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง
ซูเฉินรับปิ่นไว้ ลูบไล้อัญมณีที่ประดับอยู่ มันเย็นเล็กน้อยเมื่อสัมผัส ให้ความรู้สึกปลอดโปร่งใจ
แน่นอน มันคือสมบัตินั้นจริงๆ
“ตำราอะไรหรือ?”
ซูเฉินถามโดยไม่พูดอะไรเพิ่มเติม
“โอสถไท่อินหลอมจิต!”
หลินชิงชิงเอ่ยคำไม่กี่คำ ดวงตานางจับจ้องซูเฉิน แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและกระวนกระวาย
“โอสถไท่อินหลอมจิต?”
ทุกคนรอบข้าง รวมถึงปรมาจารย์กู่หยาน ต่างแสดงสีหน้าฉงน
พวกเขาไม่เคยได้ยินชื่อโอสถนี้มาก่อน
“โอสถไท่อินหลอมจิตหรือ? ข้าคิดว่าน่าจะทำได้!”
แววตาของซูเฉินเผยความประหลาดใจ แต่เขาก็พยักหน้าอย่างมั่นใจ
โอสถไท่อินหลอมจิต เป็นโอสถโบราณที่มีคุณสมบัติเยี่ยมยอด สามารถรักษาร่างกายศักดิ์สิทธิ์แห่งหยินลึกลับ และช่วยให้พลังวิญญาณของร่างนั้นพัฒนา ทะลวงสู่ระดับที่เจ็ด และก้าวเข้าสู่ขอบเขตราชายุทธ์
แม้จะเป็นเพียงโอสถระดับหก แต่เพราะมีความพิเศษ
