ป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความรู้สึกจริงหรือ?
ในเวลานี้ ดอกบัวสีทองในสระศักดิ์สิทธิ์สั่นเล็กน้อยและโค้งคำนับเบาๆ ราวกับสุภาพบุรุษที่ตอบแทนมารยาท
“เพื่อน Daoist Daoist บัวทอง เจ้ายังต้องโตเต็มที่อีกกี่ปีศาจ? เจ้ามีความคิดอะไรไหม” ผู้คงแก่เรียนถาม
ดอกบัวสีทองสั่นเล็กน้อยและดูเหมือนจะใช้วิธีอวัจนภาษาเพื่อสื่อสารกับนักวิชาการเก่า
หลังจากนั้นไม่นาน ผู้เฒ่าผู้แก่ก็พยักหน้าเบา ๆ และพูดว่า “ช่างเป็นเรื่องบังเอิญ เมื่อครู่นี้ มีปีศาจสองสามตัวในระดับแปดที่อยู่นอกสถาบันเมฆาขาวของฉัน ฉันจะพยายามหาทางจับให้ได้ พวกมันและป้อนให้สหายนักพรตเต๋าทองคำ”
ดอกบัวสีทองสั่นเล็กน้อยอีกครั้ง
“ไม่เป็นไร ไม่ว่าเราจะต้องจ่ายด้วยราคาใด มันก็คุ้มค่าอย่างแน่นอน หลังจากที่สหาย Daoist บัวทองเติบโตเต็มที่และกลายเป็นโลกอิสระ ฝ่ายวิชาการของเราจะสามารถรุ่งเรืองได้อีกครั้ง และทุกอย่าง ที่พวกเรานักวิชาการต้องเสียสละในช่วงหลายปีที่ผ่านมา คงไม่สูญเปล่า” ผู้คงแก่เรียนถอนหายใจลึก ๆ “ครั้งนี้ เราต้องประสบความสำเร็จด้วยค่าใช้จ่ายทั้งหมด ฝ่ายวิชาการของเราไม่สามารถต้านทานการต่อสู้ทั้งหมดนี้ได้อีกต่อไป ดินแดนใต้พิภพนั้นกว้างใหญ่เกินไป และฝ่ายวิชาการของเราเพียงอย่างเดียวไม่มีความหวังที่จะเอาชนะมันได้ ดังนั้น เราต้องได้รับอิสระของเราเอง ‘โลก’ จากนั้นเราจะสามารถโจมตีและถอยกลับได้ตามต้องการและหยุดการเป็นฝ่ายตั้งรับในการต่อสู้กับอาณาจักรใต้พิ
