ับผู้ฝึกฝนจากนิกายต่างๆ ที่คอยให้ความช่วยเหลือ
บรรดาลูกศิษย์ที่เชี่ยวชาญในการรักษาผู้บาดเจ็บกำลังป้อนยารักษาอาการบาดเจ็บให้กับพวกเขา
แม้ว่าพวกเขาจะสามารถพึ่งพาตาข่ายกรองเหล่านั้นที่มีพลังในการทำให้ปีศาจที่เข้ามาอ่อนแอลง แต่จำนวนศัตรูก็สูงเกินไป
นอกจากนี้ แม้ว่าปีศาจที่อยู่จุดสูงสุดของขั้นที่สี่จะได้รับผลกระทบจากตาข่ายกรองที่อ่อนลง พวกมันก็ยังคงมีความแข็งแกร่งในระดับที่สี่ระดับกลางหรือสูงกว่านั้น
สุดท้าย แต่ไม่ท้ายสุด เหล่าศิษย์ที่เก่งกาจไม่มีอาวุธเทพที่เหมือนโกงเช่นดาบอุกกาบาต และแม้ว่าพวกเขาจะทะลุตาข่ายได้ทุกเมื่อ แต่ก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะได้รับบาดเจ็บหรือแม้แต่เสียชีวิต
ท้ายที่สุดจะมีสงครามที่ปราศจากการบาดเจ็บล้มตายได้อย่างไร?
ซ่ง ซูหัง มองดูผู้บาดเจ็บและผู้เสียชีวิต มันเป็นเพียงสงครามระหว่างฝ่ายวิชาการกับโลกใต้พิภพ แต่ถึงกระนั้นก็ให้ความรู้สึกราวกับว่าเป็น ‘สงครามโลก’ ครั้งใหญ่
โลกของผู้ฝึกฝนไม่ได้สงบสุขเสมอไป
ซ่ง ซูหังรู้เรื่องนี้มากตั้งแต่วันที่เขาตัดสินใจจะเป็นผู้ฝึกฝน แต่หลังจากได้เห็นเหตุการณ์ต่อหน้าต่อตา เขาก็เข้าใจมากขึ้นว่าโลกของผู้ฝึกฝนนั้นโหดร้ายและโหดร้ายเพียงใด
“คุณซ่ง ซูหัง ทำไมคุณถึงเศร้าจัง” สิบหกคนของตระกูลซูยิ้มเบา ๆ และยื่นกำปั้นของเธอออกมา ยื่นหน้าริมฝีปากของซงซูหังราวกับว่าเธอกำลังถือไมค์อยู่
ซ่ง ซูหัง มองไปที่ สิบหกของตระกูลซู และหัวเราะ “ขอบคุณ.”
“อา?” สิบ
