ในช่วงบ่าย หลังจากรับประทานอาหารกลางวันบนถนนแล้ว กู่หยวนก็ไม่มีอะไรทำ จึงเดินเล่นไปเรื่อยเปื่อย เตรียมที่จะสะสมแต้มอักขระวิถี
หลังจากสอบถามผู้คนบนถนน เขาก็มาถึงร้านหนังสือแห่งหนึ่ง ซึ่งส่วนใหญ่ขายตำรา รวมถึงภาพเขียนและอักษรศิลป์บางส่วน
เมื่อเห็นกู่หยวนเข้ามา ผู้ช่วยในร้านก็รีบเข้ามาต้อนรับด้วยรอยยิ้ม
“คุณชาย ท่านต้องการสิ่งใดหรือขอรับ? ให้ข้าน้อยแนะนำสินค้าให้สักหน่อยดีหรือไม่?”
กู่หยวนส่ายหน้า “ข้าขอเดินดูเองดีกว่า ท่านไม่ต้องสนใจข้า”
“ขอรับ เช่นนั้นเชิญคุณชายเลือกชมได้ตามสบาย”
แม้ผู้ช่วยในร้านจะรู้สึกสงสัย แต่เขาก็ทำตามที่บอกและถอยออกไป ทว่าสายตาของเขาก็ยังคงเหลือบมองกู่หยวนเป็นครั้งคราว ราวกับต้องการจะดูว่าเขาทำอะไร
หนังสือหลายเล่มในร้านเป็นหนังสือที่พิมพ์ขึ้นใหม่ แต่ก็มีหนังสือเก่าบางเล่ม และแม้กระทั่งภาพเขียนและอักษรศิลป์ที่เข้ากรอบแล้ว
กู่หยวนไม่สนใจหนังสือใหม่เลยแม้แต่น้อย เขาตรงไปยังชั้นหนังสือชั้นหนึ่งแล้วใช้มือลูบผ่านหนังสือเก่าไปทีละเล่ม
[แต้มอักขระวิถี +3!]
[แต้มอักขระวิถี +5!]
[แต้มอักขระวิถี +1!]
[แต้มอักขระวิถี +9!]
หลังจากเก็บเกี่ยวไปรอบหนึ่ง กู่หยวนก็เดินไปยังส่วนของภาพเขียนและอักษรศิลป์เพื่อเก็บเกี่ยวต่อไป
ชั่วเวลาหนึ่งถ้วยชา กู่หยวนก็เดินออกจากร้านหนังส
