งข้ามหัวมุมถนน
“อืม โรงรับจำนำมักจะมีของเก่าของใช้แล้วมากมาย ยิ่งกว่าร้านหนังสือเสียอีก ไม่รู้ว่าข้าจะสามารถเก็บเกี่ยวจากของในโรงรับจำนำแห่งนี้ได้มากเท่าใด”
เมื่อคิดเช่นนี้ กู่หยวนก็สอดหนังสือเก่าเข้าไปในอกเสื้ออย่างไม่ใส่ใจ แล้วเดินตรงไปยังโรงรับจำนำ
ครึ่งชั่วยามต่อมา เมื่อกู่หยวนเดินออกมาจากโรงรับจำนำ ในมือของเขาก็มีแหวนหยกวงหนึ่ง คุณภาพปานกลาง ซึ่งเขาแขวนไว้ที่เอวเป็นเครื่องประดับอย่างไม่ใส่ใจ
และใบหน้าของกู่หยวนก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม เผยให้เห็นความปรีดาจากผลเก็บเกี่ยวอันอุดมสมบูรณ์
จากโรงรับจำนำแห่งนี้ เขาก็เก็บเกี่ยวแต้มอักขระวิถีมาได้กว่า 130 แต้ม
เขาเข้าใกล้การยกระดับอาหวงให้ถึง 800 แต้มเข้าไปอีก
เพียงแค่เขาสะสมแต้มอักขระวิถีครบ 800 แต้ม หลังจากที่อาหวงเติบโตเป็นร่างเต็มวัยแล้ว เขาก็จะสามารถยกระดับมันให้เป็นหนูนักล่าสมบัติตัวน้อยได้!
เขาเพียงไม่รู้ว่าหนูนักล่าสมบัติตัวน้อยนี้มีพรสวรรค์อะไร แต่ก็น่าจะเป็นพรสวรรค์ในการค้นหาสมบัติกระมัง กู่หยวนคิดกับตัวเอง
เทือกเขาอวิ๋นเหมิงเป็นที่อยู่ของสมุนไพรวิญญาณและสมบัติหายากมากมาย หากเขามีหนูนักล่าสมบัติตัวน้อยไว้ค้นหาสมบัติสักหน่อย ก็คงจะเป็นเรื่องง่ายดายดุจพลิกฝ่ามือ!
“หืม? มีคนกำลังจ้องข้าอยู่!”
ขณะที่เขากำลังคิ
