“กลิ่นเหงื่อ กลิ่นปัสสาวะ กลิ่นเท้า กลิ่นเครื่องประทินโฉม บัดซบ เจ้าหมอนี่ช่างเป็นตัวประหลาดชั้นเลิศเสียจริง! แต่ที่หนักที่สุดคือกลิ่นคาวเลือด มันช่างรุนแรงและเหม็นยิ่งนัก!”
ใบหน้าของเขาย่นจนเป็นก้อน ขมขื่นเล็กน้อย “เจ้าหมอนี่ฆ่าคนไปกี่คนแล้ว ถึงได้มีกลิ่นคาวเลือดรุนแรงถึงเพียงนี้?”
กลิ่นจาง ๆ ที่คนทั่วไปได้กลิ่นนั้นค่อนข้างรุนแรงภายใต้จมูกของกู่หยวน
เมื่อเขาได้กลิ่นคาวเลือดที่หนาและคละคลุ้งบนตัวของชายผู้นี้ กู่หยวนก็รู้สึกคลื่นไส้เล็กน้อย และตัดสินได้ทันทีว่าเจ้าหมอนี่ไม่เกี่ยวข้องกับหัวขโมยเมื่อเช้านี้อย่างแน่นอน
ดาวโฉดที่ฆ่าคนมานับไม่ถ้วนเช่นนี้ คงต้องสติฟั่นเฟือนไปแล้วจึงจะยอมเป็นหัวขโมย
“ในเมื่อไม่เกี่ยวกับหัวขโมยเมื่อเช้านี้ หรือว่าจะเป็น… ปัญหาที่เกิดจากหอหยกติ่งที่ข้าสังกัดอยู่?”
กู่หยวนคาดเดาในขณะที่ความคิดของเขาหมุนวน
บัดนี้ เขาแน่ใจโดยสิ้นเชิงแล้วว่าภารกิจขนส่งของหอหยกติ่งในครั้งนี้มีความผิดปกติบางอย่าง ดังนั้นเจ้าหมอนี่ที่อยู่ข้างหลังเขาก็คงไม่ได้ตั้งเป้ามาที่เขา แต่ตั้งเป้ามาที่หอหยกติ่ง!
เมื่อคิดเช่นนี้ กู่หยวนก็ไม่มีความตั้งใจที่จะเดินเล่นต่อไป
ดังนั้นเขาจึงกลับไปที่โรงเตี๊ยม
เป็นไปตามคาด หลังจากที่เขากลับมาถึงโรงเตี๊ยม ความรู้สึกที่ถูกจ้องมองก็หายไปอย่างรวดเร
