ตัวนี้ก็คือสัตว์เลี้ยงวิญญาณของกู่หยวน หนูฟันเหล็กอาหวงนั่นเอง!
“หนูฟันเหล็ก?”
เมื่อเห็นอาหวง ใบหน้าเหี่ยวย่นของเฒ่าตาเดียวยังคงเย็นชาและบึ้งตึง แต่น้ำเสียงกลับเผยความประหลาดใจเล็กน้อย “เจ้าเลี้ยงของเช่นนี้ด้วยรึ?”
“ท่านผู้เฒ่าช่างมีความรู้กว้างขวางนัก”
กู่หยวนยิ้มพลางลูบขนเรียบลื่นของอาหวง กล่าวว่า
“บอกตามตรง ข้านั้นชอบอยู่กับสัตว์เหล่านี้มาตั้งแต่เด็ก ได้ยินมาว่าในภูเขาใกล้เมืองหลิ่วเขียวมีแมลงพิษและสัตว์ร้ายอยู่มากมาย วันนี้ข้ามาที่นี่เพื่อสอบถามท่าน ตั้งใจว่าจะเลี้ยงงูสักตัว การเลี้ยงงูนั้นง่าย แต่การจะหางูที่ถูกใจมาฝึกให้เชื่องนั้นค่อนข้างยาก”
“ข้ามองออกว่า แม้ท่านจะเป็นผู้จับอสรพิษ แต่ท่านก็เป็นผู้ที่รักงูเช่นกัน มิเช่นนั้นคงไม่เลี้ยงงูไว้มากมายในลานบ้านแห่งนี้”
กู่หยวนมองไปรอบ ๆ ลานบ้านแล้วกล่าวกับเฒ่าตาเดียวอย่างจริงใจ
“ดังนั้น ขอท่านผู้เฒ่าโปรดชี้แนะด้วย”
