โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่สังเกตเห็นว่าโจวจงไม่พอใจเขา
ดังนั้น ทั้งสองจึงไม่ชอบหน้ากันมาตลอดทาง หยางเจี้ยนเฟย โดยอาศัยความจริงที่ว่าเขาเป็นหลานชายของหยางฮั่น ก็ได้สร้างปัญหาให้โจวจงมากมาย
เนื่องจากการปรากฏตัวของหยางฮั่น โจวจงจึงไม่สามารถระเบิดอารมณ์ได้และทำได้เพียงกลืนความเจ็บปวดเหล่านี้ลงไป ทำให้เขารู้สึกหดหู่และไม่พอใจมาก
เขาสามารถพูดคุยกับกู่หยวนเป็นครั้งคราวเพื่อระบายความโกรธที่เก็บกดอยู่ในใจได้เท่านั้น
“เอาล่ะ หยุดบ่นได้แล้ว”
กู่หยวนส่ายหัวและแนะนำ:
“เราน่าจะถึงเมืองหลิ่วชิงพรุ่งนี้ ตามที่คนดูแลบอก เราจะมีเวลาพักหนึ่งหรือสองวัน จากนั้นเจ้าก็ลองคิดดูว่าจะซื้อของขึ้นชื่ออะไรในเมืองหลิ่วชิงกลับไปดี”
“จะมีของดีอะไรในเมืองหลิ่วชิง?”
โจวจงเม้มปากอย่างไม่เชื่อ “ข้าเคยไปที่นี่สองสามครั้งในภารกิจก่อนหน้านี้ นอกจากแมลงและสัตว์ร้ายมีพิษที่มากขึ้นและสมุนไพรที่มีคุณภาพดีขึ้นแล้ว ก็ไม่มีอะไรพิเศษเลย”
แมลงและสัตว์ร้ายมีพิษมากขึ้น?
ใจของกู่หยวนเต้นเล็กน้อย เขากวาดสายตาไปที่เขาและไม่พูดอะไรอีก
ในตอนเย็น ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง
ขบวนคาราวานก็หยุดข้างถนน
ผู้คุ้มกันกระจายตัวออกไปสำรวจหาปัจจัยอันตรายรอบๆ
หลังจากยืนยันว่าปลอดภัยแล้ว พวกเขาก็ตัดสินใจที่จะพักค้างคืนที่นี่
คนขับรถม้ากำล
