“ข้าเตรียมของขวัญมาแล้ว!”
ซูเฉินกล่าวเรียบๆ
“ถ้างั้นก็รีบเอาออกมาสิ!”
ซูเฟิงเร่งเร้าอย่างหงุดหงิด
“ขวดโอสถชางชุนยืดอายุ ข้าหลอมขึ้นมาเอง มีสรรพคุณรักษาบาดแผลสาหัสใกล้ตาย และสามารถยืดอายุขัยได้สิบปี หวังว่าท่านปู่จะชอบ”
ซูเฉินก้าวมาหาซูไคซาน กล่าวอย่างสงบ
ทันทีที่ซูเฉินพูดจบ เจ้าเมืองเติ้งและปรมาจารย์กู่หยานก็ตาเป็นประกายขึ้นมา
แต่ซูไคซานกลับขมวดคิ้ว ดวงตาเต็มไปด้วยความเฉยเมยและไม่พอใจ
ของเหลววิญญาณที่ว่านี้ เป็นของลำดับต่ำกว่ายาโอสถขั้นแรกเสียอีก เป็นสิ่งที่ราคาถูกที่สุด มักใช้กับผู้ฝึกยุทธ์ระดับกาย
ซูเฉินกลับอวดอ้างว่าหลอมเอง และสามารถรักษาอาการบาดเจ็บใกล้ตาย รวมถึงยืดอายุขัยได้ถึงสิบปี?
นั่นมันระดับของโอสถระดับห้าหรือหกระดับเท่านั้นถึงจะทำได้
เขาย่อมไม่พอใจกับคำพูดโอ้อวดของซูเฉิน
“ซูเฉิน เจ้าบ้าไปแล้วหรือไง? นี่มันก็แค่ของเหลวชางชุนที่ขายทั่วไป ขวดหนึ่งราคาแค่ร้อยตำลึงเงิน เจ้ากล้าพูดว่าคือน้ำยาอายุยืนชางชุนเนี่ยนะ?”
ซูเฟิงคว้าขวดหยกมาดม ก่อนจะหัวเราะเยาะ
“ใช่แล้ว! ซูเฉิน เจ้านึกว่าตัวเองเป็นปรมาจารย์หลอมโอสถหรือไง? แม้แต่ปรมาจารย์กู่หยานยังอาจไม่สามารถหลอมโอสถที่ยืดอายุขัยได้สิบปี เจ้ากล้
