กู่หยวนไม่แสดงท่าทีตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย เขากลับแค่นเสียงเย้ยหยัน “ล้างแค้นคุณชายเฉียนงั้นหรือ? ข้าไม่กล้าหรอก”
“ส่วนเรื่องจะไปก่อความวุ่นวายอะไร ข้าก็แค่เข้าป่าไปตัดฟืนล่าสัตว์ จะไปทำอะไรได้อีกล่ะ”
“พวกเจ้าสองสุนัขต่างหากที่ใช้ชื่อสกุลเฉียนออกไปทำความชั่วข้างนอก ทำให้ชื่อเสียงของตระกูลเฉียนแปดเปื้อน ตอนนี้กลับมาใส่ร้ายข้า พวกเจ้าสองคนนี่มันสุดยอดจริงๆ!”
“พวกเจ้าเชื่อหรือไม่ว่าหากตระกูลเฉียนรู้เรื่องนี้ คนแรกที่จะจัดการไม่ใช่ข้า แต่เป็นพวกเจ้าสองคนต่างหาก!”
ได้ยินคำว่า ‘สุนัข’ ใบหน้าของชายทั้งสองซีดเผือดด้วยความโกรธ ซุนเอ้อร์ยืนขึ้นแล้ว พร้อมที่จะสั่งสอนกู่หยวน
“เจ้า… เจ้าพูดจาเหลวไหล!”
แต่หลังจากได้ยินคำพูดของกู่หยวน ซุนเอ้อร์ก็ตัวสั่นเทา ใบหน้าซีดเผือดด้วยความตกใจ และทรุดตัวกลับลงไปนั่งที่เดิม สร่างเมาไปมากกว่าครึ่ง
ส่วนตงกุ้ยเองสีหน้าก็ไม่ต่างกันมากนัก
เขาตั้งใจจะข่มขู่เจ้าเด็กนี่ แต่ใครจะคิดว่าเจ้าเด็กนี่ช่างพูดจาเก่งกาจถึงขั้นพลิกสถานการณ์กลับมาเล่นงานพวกเขาเสียเอง
หากผู้จัดการอู๋รู้เรื่องนี้ ไม่เพียงแต่แผนของเขาจะล้มเหลว พวกเขาอาจจะตกที่นั่งลำบากจริงๆ!
เขาเคยข้องเกี่ยวกับตระกูลร่ำรวยเหล่านี้มาก่อนและรู้ถึงวิถีทางของโลกนี้ดี หากผู้จัดการอู๋รู้ว่าพวกเขากำล
