ญหาให้คุณชายเฉียนมากขึ้น”
ตงกุ้ยไม่สนใจคำประชดประชันของกู่หยวน เขามองจ้องกู่หยวนและกล่าวอย่างสงบ
“เดิมที ถ้าเจ้าซื่อสัตย์ มันก็จะไม่มีปัญหา เจ้าก็จะสบายดี ข้าก็จะสบายดี และทุกคนก็จะอยู่อย่างสงบสุข”
ตงกุ้ยเยาะเย้ย “แต่ช่วงนี้เจ้าไม่ซื่อสัตย์เลย เจ้าดูมีชีวิตชีวาตลอดวัน ทำตัวลึกลับ ข้าเดาว่าเจ้าคงกำลังทำธุรกิจผิดกหมายบางอย่าง กำลังวางแผนแก้แค้นคุณชายเฉียนใช่ไหม? ข้าจะบอกให้ ถ้าเจ้าอยากมีชีวิตอยู่ เจ้าควรสารภาพทุกอย่าง มิฉะนั้น อย่าโทษข้าที่ไร้ความปรานี!”
“อย่าคิดว่าข้ากำลังขู่เจ้า เชื่อหรือไม่ว่าตราบใดที่ข้าบอกพ่อบ้านอู๋เรื่องนี้ ผู้คนจากอำเภอจะมาแต่เช้าตรู่พรุ่งนี้และจับกุมเจ้าทันที!”
ในตอนท้าย เขาก็เสียงแข็งแล้ว! มีชาวนาผู้ไม่รู้เรื่องรู้ราวมากมายในชนบท ในมุมมองของตงกุ้ย กู่หยวน ชายหนุ่มผู้ไม่รู้เรื่องราวและไม่เข้าใจหลักการใหญ่ๆ ย่อมต้องตกใจและสับสนกับการข่มขู่ของเขาอย่างแน่นอน
