องพูดถึงการล่วงเกินครอบครัวของเขายากจนมากจนไม่สามารถเลี้ยงหนูได้ด้วยซ้ำ และไม่มีอะไรน่าปรารถนา
แล้วทำไมคนสองคนนี้ถึงตามเขามา?
“เกี่ยวข้องกับเฉียนอวิ๋นเจี๋ยหรือ?”
ประกายความคิดแวบเข้ามาในใจของกู่หยวน
ไม่ว่ามันจะเกี่ยวข้องกับเฉียนอวิ๋นเจี๋ยหรือไม่ อย่างน้อยสิ่งหนึ่งก็แน่นอน — สองคนนี้จะต้องไม่หวังดีอย่างแน่นอน!
เมื่อคิดเช่นนี้ กู่หยวนก็มุ่งหน้าไปยังป่าทันที
พุ่มไม้ในป่านี้หนาทึบและง่ายต่อการซ่อนตัว
หลังจากเข้าไปในป่าทึบและเดินไปได้สักพัก เขาก็ถือโอกาสก้มตัวซ่อนหลังพุ่มไม้ ในขณะที่ค่อยๆ เคลื่อนตัวไปด้านข้าง
ไม่นานนัก คนสองคนที่ตามเขามาก็มาถึงบริเวณใกล้เคียง มองไปรอบๆ:
“เขาอยู่ไหน? เด็กคนนี้หายไปไหน?”
“เป็นไปได้ไหมว่าเขาพบว่าเราตามเขามา ดังนั้นเขาจึงซ่อนตัว?”
“เป็นไปไม่ได้ เราอยู่ห่างจากเขามาก เด็กคนนี้ไม่ใช่หมา เขาจะพบเราได้อย่างไร?”
“แล้วพี่กุ้ย เราจะทำอย่างไรดีตอนนี้? เราจะรอเขาที่นี่ไหม?”
“รออะไร! มันหนาวมาก เจ้าบ้าหรือข้าบ้า รออยู่ที่นี่เพื่อทนทุกข์?”
ตงกุ้ยลูบคาง: “เด็กคนนี้สะพายมีดฟืน เขาคงมาที่นี่เพื่อตัดฟืน อย่างน้อยที่สุด เราก็รอให้เขากลับมาและดูว่าเขาสะพายฟืนมาหรือไม่ แล้วเราก็มีคำอธิบายเมื่อพ่อบ้านอู๋ถาม”
“ไปกันเถอะ เราจะกลับ!”
หลังจากทั้งสองเดินจากไ
