ที่ตีนเขาอวิ๋นเมิ่ง ภายในบ้านดินผุพังหลังหนึ่ง
“หรือว่า…….ข้าจะย้ายร่างมาแล้ว?”
กู่หยวนที่นอนอยู่บนเตียงส่ายหน้า รู้สึกไม่สบายตัวไปทั้งร่าง
หน้าผากของเขาร้อนผ่าว ร่างกายอ่อนแรง เวียนหัว และท้องก็หิวจนทนไม่ไหว!
ที่เอว ช่องท้อง แขน ไหล่ และส่วนอื่นๆ มีบาดแผลน่าเกลียดหลายแห่ง
บาดแผลเหล่านี้มีรอยฟัน บางส่วนฉีกขาด เห็นได้ชัดว่าเกิดจากสัตว์บางชนิด มีผงยาโรยอยู่ ขอบแผลเปลี่ยนเป็นสีม่วงดำ และบางแห่งมีหนองเลือดไหลซึม
กู่หยวนรู้ดีว่าที่เขาอ่อนแอและไม่สบายตัวเช่นนี้เป็นเพราะบาดแผลติดเชื้อ
บาดแผลเหล่านั้นเกิดจากสุนัขกัด
เมื่อไม่กี่วันก่อน เฉียนอวิ๋นเจี๋ย คุณชายตระกูลเฉียน ซึ่งเป็นตระกูลร่ำรวยในอำเภอ ได้ชวนเพื่อนฝูง ขี่ม้า พาสุนัขและองครักษ์ไปล่าสัตว์ในภูเขาแถบชนบท
ในตอนนั้น กู่หยวนกำลังทำงานอยู่ในทุ่งนา เมื่อเขาถูกสุนัขล่าเนื้อหลายตัวฉีกกระชากและกัดจนสลบไปเพราะความเจ็บปวด
คนเหล่านั้นไม่สนใจว่าเขาจะตายหรือเป็น และควบม้าหายเข้าไปในภูเขาอย่างรวดเร็ว
พ่อแม่ในชาตินี้ของเขาต่างหากที่หลังจากได้รับข่าว ก็สลับกันแบกกู่หยวนกลับบ้านและเชิญหมอมารักษา
จนกระทั่งเมื่อครู่ที่ผ่านมา กู่หยวนก็ฟื้นคืนสติในที่สุด และได้รับรู้ถึงความลึกลับของชาติกำเนิดของเขา
“ไม่เพียงแต่ปล่อยให้สุนัขวิ่งเพ่นพ่า
