้านหน้าของนิกาย เด็กหนุ่มก็อดถามชายชราด้วยความสงสัยไม่ได้
“สถานที่ที่เรากำลังจะไป มันคือหุบเหวไร้ที่สิ้นสุด ข้าคิดว่าเจ้าคงเคยได้ยินมาบ้างแล้ว?”
ผู้อาวุโสเทียนกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเฉย
“หุบเหวไร้ที่สิ้นสุด”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ สีหน้าของหลงจินเหอก็มืดลงทันที จากที่เด็กหนุ่มเคยอ่านเจอมาในหนังสือเกี่ยวกับหุบเหวไร้ที่สิ้นสุดนั้น
มันเป็นสถานที่ลึกลับอย่างมาก ที่สำคัญคือมันอันตรายยิ่งกว่าหุบเขาแห่งความตายที่เด็กหนุ่มเคยไปเป็นสิบเท่า
หุบเหวไร้ที่สิ้นสุดเป็นสถานที่ที่มีปริศนาเป็นจำนวนมากที่ยังไม่ถูกพบ
การจะเดินไปทางหุบเหวไร้ที่สิ้นสุดมีเพียงอย่างเดียวคือการเดินเท่านั้น
ชั้นบรรยากาศของหุบเหวไร้ที่สิ้นสุดนั้นแปลกประหลาดอย่างมาก ทำให้ไม่สามารถเหาะหรือใช้ทักษะเกี่ยวกับการเหาะหรือขึ้นบนท้องนภาได้
หลังจากที่เข้าไปอยู่ภายในอาณาเขตของหุบเหวไร้ที่สิ้นสุด และถ้าหากฝืนที่จะเหาะก็จะถูกแรงดึงดูดของหุบเหวไร้ที่สิ้นสุด กดจนทำให้ตกลงสู่พื้นดินทันที
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือหุบเหวตามชื่อของมัน
มีเหล่าผู้คนมากมายตั้งแต่อดีตหลายหมื่นปีจนถึงปัจจุบันที่ไปท้าทายและสำรวจมัน ผลสุดท้ายที่ออกมาก็คือไม่มีใครสามารถกลับมาได