ี่ชม นี่คือซูเหยา อัจฉริยะของตระกูลซู ขอท่านโปรดชี้แนะ!”
ซูไคซานกล่าวพลางชี้ไปยังซูเหยา
ซูเหยาแม้ภายนอกดูเย็นชา แต่ภายในก็อดตื่นเต้นไม่ได้ นางรู้ดีว่าปรมาจารย์กู่หยานมีสถานะสูงส่งในเมืองหลวงแห่งต้าหลี
“ศิษย์ผู้น้อยซูเหยา ขอคารวะต่อปรมาจารย์กู่หยาน!”
ซูเหยาโค้งคำนับ
“อืม ไม่เลว”
ปรมาจารย์กู่หยานพยักหน้ารับอย่างเรียบเฉย จากนั้นก็หันไปถามซูไคซานว่า “พี่ซู ไม่ทราบว่าท่านซูเฉินอยู่ที่ไหน?”
“ซูเฉิน?”
ซูไคซาน ซูเหยา และคนอื่น ๆ ล้วนขมวดคิ้ว รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาทันที
เหตุใดปรมาจารย์กู่หยานถึงต้องการพบซูเฉินด้วย?
“ปรมาจารย์กู่ ซูเฉินเป็นแค่ขยะของตระกูลซู ไม่สมควรให้ท่านใส่ใจเลย ซูเหยาต่างหากคือความภาคภูมิใจของตระกูลเรา!”
ซูหยวนจางรีบพูดแทรกขึ้น
“จริงด้วย ปรมาจารย์กู่ ซูเฉินตันเถียนแตกกระจาย บ่มเพาะไม่ได้อีกแล้ว ส่วนซูเหยาก็จะเข้าร่วมนิกายเทพศาสตราเร็ว ๆ นี้!”
ซูเฟิงกล่าวเสริม
“หืม? ตั้งแต่เมื่อไรที่รุ่นเยาว์ของตระกูลซูกล้าพูดแทรกข้าเช่นนี้? เวลาข้าคุยกับซูไคซาน พวกเจ้ามีสิทธิ์ออกเสียงด้วยหรือ?”
แววตาของกู่หยานพลันเย็นเฉียบ น้ำเสียงดุดัน
ทันใดนั้น พลังอำนาจอันน่ากลัวแผ่กระจายออกมาปกคลุมตัวซูหยวนจางและซูเฟิงไ
