ก็จะมีดังนี้ แดง ส้ม เหลือง เขียว ฟ้า น้ำเงิน ม่วง
“ต้องใช้สิ่งนั้นอีกแล้วหรอเนี่ย”
หลงจินเหอบ่มพึมพัม ก่อนจะกระโดดถอยหลังไปตั้งหลัก อยู่ไกลจากฮันหลางมาก
“ตาย!ตาย! เจ้าจะต้องตาย!”
ฮันหลางกล่าวด้วยน้ำเสียงเบามาก แต่ทุกคำพูดล้วนเต็มไปด้วยความเกลียดชังสุดขีด
ชั่วชีวิตนี้คงไม่มีวันญาติดีกันได้อีกต่อไปแล้ว
ความอับอาย ความโกรธ มีเพียงต้องชนะถึงจะลบล้างความอัปยศในคนั้งนี้ได้
หลังจากที่ฮันหลางกล่าวจบ ชายหนุ่มจึงหยิบบางสิ่งออกมาจากแหวนมิติ มันเป็นโอสถสีดำสนิทสองเม็ด
จากนั้นชายหนุ่มก็กลืนมันลงไปอย่างรวดเร็ว
“สิ่งเมื่อครู่มันคือ?”
“โอสถต้องห้าม!”
“โอสถต้องห้ามอย่างงั้นหรือ?”
“ฮันหลาง เจ้าบ้านั่นมันต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่”
“แถมมันยังกลืนไปตั้งสองเม็ด!”
“เจ้าฮันหลาง มันคิดจะฆ่าตัวตายหรือยังไงกัน?”
ทว่าขณะที่กลุ่มของผู้คน เห็นโอสถสีดำที่ฮันหลางหยิบออกมจากแหวนมิติ
สีหน้าของพวกเขาพลันเปลื่ยนเป็นตึงเคลียดทันที เพราะว่าทุกคนต่างก็รู้เกี่ยวกับโอสถต้องห้ามเป็นอย่างดี
หลังจากที่กลืนกินโอสถต้องห้ามลงไป ถึงแม้ว่าจะทำให้ได้รับความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นแบบก้าวกระโดดในเวลาอันสั้นก็จริง
แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุด ก็คือหลังจาก
