าถามชายชราทั้งสอง
“ถ้าหากเป็นระดับปราณก่อตั้งสามารถสู้กับระดับปราณแท้จริงละก็ ข้าก็เคยเห็นมาบ้าง”
“แต่สำหรับเด็กหนุ่มที่มีระดับปราณก่อตั้งขั้นเก้ากับสามารถเอาชนะระดับปราณจิตขั้นที่สิบเพียงหนึ่งกระบวนท่า”
“ข้าก็เพิ่งจะเคยพบเจอเป็นครั้งแรก ถ้าหากข้าไม่มาเห็นด้วยตาตนเอง ต่อให้คนพันคนมาพูดข้าก็คงจะไม่เชื่ออย่างแน่นอน”
ชายชราชุดดำส่ายหน้าเล็กน้อยก่อนจะกล่าว
“เพราะแบบนี้ ข้าถึงได้สนใจเขา ข้ามีชีวิตอยู่มาเป็นร้อยปี แต่กลับไม่เคยเจอคนแบบนี้มาก่อน”
“ด้วยพรสวรรค์อันน่าตกตะลึง ข้าอยากจะรู้ว่าเขาจะเติบโตมาเป็นแบบไหนกัน”
เจ้าเมืองหญิงกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ฮันเทียน เจ้ากำลังเล่นตลกอันใดอยู่ รีบลุกขึ้นได้แล้ว”
เสียงของชายวัยกลางคนพลันดังขึ้นมา เขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากลุงของฮันเทียน
“ท่านลุงเดี๋ยวข้าไปดูเอง”
ฮันหลางที่ยืนอยู่ด้านข้างของชายวัยกลางคนก็กล่าวขึ้นมา
ชายวัยกลางคนก็พยักหน้าเล็กน้อย ฮันหลางจึงกระโดดขึ้น งูไปก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงหน้าของฮันเทียน
“น้องชาย เจ้ากำลังแกล้งข้าอยู่หรือไงกัน?”
ฮันหลางกล่าวพร้อมกับยื่นมือไปจับร่างกายของฮันเทียน
ทันทีที่มือของฮันหลางสัมผัสกับตัวฮันเทียน สีหน้าของมันก็พลัน
