ปกล่าวกับชายวัยกลางคนกับชายชราอีกรอบ
หลังจากทุกอย่างถูกจัดการเรียบร้อยแล้ว ตึกโอสถของตระกูลหนานก็ต้องแบกลูกศิษย์มากมายกลับไปรักษาและยังต้องซ่อมแซมตึกอีก
“ขอบคุณมากพี่สาวสำหรับการช่วยเหลือ”
หลงจินเหอหันไปมองทางเจ้าเมืองหญิง
ไม่ว่าจะเป็นรูปลักษณ์ที่โดดเด่นและมีความยุติธรรมเป็นกลาง เพื่อช่วยเหลือคนบริสุทธิ์
หลงจินเหอได้แต่ลอบถอยหายใจและรู้สึกชื่นชมเจ้าเมืองหญิงจากใจจริง
“เพียงเรื่องเล็กน้อย มันเป็นหน้าที่ของข้าอยู่แล้ว”
เจ้าเมืองหญิงกล่าวตอบด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน
หลงจินเหอกระพิบตาอยู่หลายครั้ง ก่อนจะหันหน้าไปทางอื่น เขาพบเจอกับสตรีงดงามมามาก
แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ใจของเขาสั่น ทุกครั้งที่มองเจ้าเมืองหญิง แม้ว่านางจะเป็นคนที่มีท่าทางสง่างามสูงส่งและมีนิสัยที่อ่อนโยน
แต่ในสายของหลงจินเหอ นั่นคือนางมารเสน่ห์ที่พร้อมกระฉุดกระชากวิญญาณของเขา
ซึ่งอายุของหลงจินเหอกำลังอยู่ในช่วงเติบโต จึงเป็นเรื่องยากที่จะต้านทานจากเสน่ห์ของเพศตรงข้าม
“ท่านปู่เรากลับกันดีกว่า ข้าอุตสาห์ซื้อเหล้ามาให้ท่านหวังเพื่อจะขอบคุณ แต่ไม่คิดว่าจะเกิดเรื่องนี้ขึ้นซะก่อน”หลงจินเหอกล่าวด้วยท่าทางประหม่า
“เฮ้อ! เจ้านี่มัน โชคดี
