รถเลื่อนไประดับปราณนภาขั้นที่สิบทันที”
ชายร่างโตเปิดปากอธิบาย
“นี่ถือว่า เป็นหนึ่งในสมบัติอันล้ำค่าจากธรรมชาติ ซึ่งหกสิบปีจะมีเพียงครั้งหนึ่ง”
ชายร่างโตกล่าวต่อ
“ศิษย์พี่ มีเพียงคนเดียวงั้นหรอที่จะได้รับน้ำทิพย์สวรรค์?”
ศิษย์น้องคนสองกล่าว
“ไม่! แท่นเสาสวรรค์จะมีทั้งหมดห้าเสา ตราบใดที่แท่นเสาทั้งห้าถูกคนขึ้นไปเหยียบจนครบ มันถึงจะเริ่มทำงาน”
ชายร่างโตกล่าว
“เป็นเช่นนี้เอง มีเพียงห้าคนเท่านั้นที่จะได้รับน้ำทิพย์สวรรค์”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ศิษย์น้องทั้งสองก็พยักหน้าเล็กน้อย
“ศิษย์พี่ ดูเหมือนจะสนใจแท่นเสาสวรรค์เป็นพิเศษ?”
ศิษย์น้องคนหนึ่งกล่าว
“สนใจงั้นหรอ? ข้าไม่ได้สนใจแท่นเสาสวรรค์แม้แต่น้อย ที่ข้าสนใจคือต่อสู้ของเหล่าเด็กรุ่นใหม่ต่างหาก ข้าอยากจะรู้ว่าเด็กรุ่นนี้ จะมีอัจฉริยะสักกี่คน”
ชายร่างโตกล่าวพร้อมยกซดแก้วเหล้าต่อ
“แท่นเสาสวรรค์งั้นหรอ? น่าสนใจดีนี่ หึหึหึ”
หลงจินเหอที่กำลังนั่งฟังอย่างบังเอิญอยู่โต๊ะถัดไป เขาจึงหัวเราะในลำคอเล็กน้อย ก่อนจะเดินออกนอกร้านอาหารไป
หลงจินเหอคิดจะกลับมาตึกโอสถอีกครั้ง
เพื่อเอาเหล้าที่ซื้อมาให้ชายชราสำหรับขอบคุณที่สร้างโอสถให้กับเขา
“นี่มัน! เกิดเรื่องบ้า
