ง ไปกันเถอะ”
หลงจินเหอประสานมือคารวะ ก่อนจะหันไปกล่าวกับมู่หลิง
หลังจากที่ทั้งสองคนกลับมาถึงที่พัก
หลงจินเหอจึงรีบเข้าไปที่ห้องของตนเอง ก่อนจะล็อคประตูทันที
“นี่นะหรือคือโอสถที่ทำมาจากหญ้าโลหิตเพลิง?”
หลงจินเหอรีบหยิบกล่องไม้ออกมาจากแหวนมิติ เมื่อเปิดดูก็พบกับโอสถสีแดงสดใสเหมือนกับก้อนเลือดขนาดเล็กหนึ่งเม็ด
หลงจินเหอไม่รอช้า เขาอ้าปากรีบกลืนโอสถสีแดงลงไปและนั่งลงก่อนจะหลับตา
ผ่านไปเพียงสามสิบลมหายใจ โอสถก็เริ่มแสดงผล รอบตัวของหลงจินเหอก็มีออร่าสีเลือด ปรากฏขึ้นก่อนห่อหุ้มร่างกายจนทั่ว
หลงจินเหอรู้สึกว่าออร่าสีเลือดรอบตัวกำลังทำการชำระล้างเส้นลมปราณใหม่ จากครั้งก่อนทุกครั้งที่หลงจินเหอเร่งโคจรพลังลมปราณภายในร่างกาย เขาก็จะรู้สึกติดขัดและทำได้ยากอย่างมาก
หลังจากที่ได้กลืนโอสถจากหญ้าโลหิตเพลิงลงไปแล้ว เขากลับรู้สึกแตกต่างกันออกไป
หลงจินเหอสัมผัสได้ว่าพลังลมปราณภายในร่างกายเดินได้สะดวกยิ่งขึ้นและไม่ติดขัดเหมือนกับเมื่อก่อน
โอสถยังคงแสดงผลนานถึงหนึ่งชัั่วยาม ก่อนออร่าสีเลือดรอบตัวของหลงจินเหอจะค่อยหายไปจนหมด
ปัง!
ทว่าเขณะที่ผลของโอสถหายไปจนหมด พลันมีเสียงคล้ายกับบางอย่า
