ผู้เฒ่า”
หลงจินเหอเรียกชายชราที่นำอาหารมาเสริฟ
“หนุ่มน้อย มีอะไรให้ข้าช่วย?”ชายชรากล่าว
“ข้ามีเรื่องสงสัย ทำไมหมู่บ้านของท่านถึงเหลือแต่เด็กเล็กกับคนเฒ่าคนแก่? คนอื่นหายไปไหนกันหมด”
หลงจินเหอถามด้วยความสงสัย
“ระ-เรื่องนี้มัน
“เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชายชราก็อ้ำๆอึ้งๆไม่กล้าตอบ
“เกิดอะไรขึ้น? ถ้าท่านบอกข้า บางทีข้าอาจจะช่วยท่านได้นะ”
หลงจินเหอรู้สึกว่าชายชรากำลังกลัวบางอย่าง
“ข้าจะบอกก็ได้”
เห็นใบหน้าจริงจังของเขา ชายชราจึงถอยหายใจ ก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้
“เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อหนึ่งเดือนก่อน จู่ๆก็มีชายสามคนมาปรากฏตัวที่หมู่บ้านของเรา ทั้งยังบอกว่ากำลังจะสร้างบางสิ่งบางอย่าง”
“ข้าก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าคือสิ่งใด แต่พวกมันก็ยังบังคับคนที่มีร่างกายแข็งแกร่งในหมู่บ้านให้ไปช่วย”
“พอคนในหมู่บ้านไม่เห็นด้วยและเริ่มคัดค้าน หลังจากนั้นพวกมันก็จับตัวหญิงสาวในหมู่บ้านไปจนหมด เพื่อเป็นตัวประกัน”
“ถ้าหากพวกเราไม่ทำตามที่พวกมันสั่ง พวกมันยังขู่ว่าอีกจะฆ่าหญิงสาวทั้งหมดในหมู่บ้านทันที”
ชายชราเผยใบหน้าโศกเศร้าขณะเล่าเรื่องราวทั้งหมด
“คนในหมู่บ้านของท่านไม่มีใครสามารถต่อสู้กับพวกมันได้เลยงั้นหรอ?”
หลงจินเห
