วกมันอยู่ทางทิศใต้ของหมู่บ้าน ตรงไปประมาณยี่สิบกิโลเมตรก็จะพบที่อยู่ของพวกมัน”
ชายชรากล่าวอย่างตรงไปตรงมา แม้ว่าภายในใจจะเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
เด็กหนุ่มอายุสิบสองปีจะสามารถแก้ สถานการณ์ได้จริง?
“ดะ-เดี๋ยวก่อน จินเหอ เจ้าจะไปไหน”
เมื่อเห็นหลงจินเหอดูร้อนรน มู่หลิงจึงรีบจับมือของหลงจินเหอไว้ทันที
“มู่หลิง เจ้าก็น่าจะรู้อยู่แล้วนี้ ถ้าหากพวกมันเป็นศิษย์ของนิกายมังกรฟ้าจริง ข้าก็คงจะปล่อยเรื่องนี้ไปไม่ได้”
ใบหน้าของหลงจินเหอดำทะมึนราวกับถ่าน
การเอาชื่อเสียงของนิกายมาทำเรื่องเลวทรามต่ำช้าเช่นนี้ หลงจินเหอรู้สึกไม่ชอบใจเอาอย่างมาก
“มู่หลิง เจ้ารออยู่ที่นี่ไปก่อน เดี๋ยวข้าจะรีบกลับมา”
เมื่อกล่าวจบ หลงจินเหอจึงรีบวิ่งออกจากโรงเตี้ยมและมุ่งตรงลงทิศใต้อย่างรวดเร็ว
ทางทิศใต้ของหมู่บ้าน
ณ บ้านพักหลังใหญ่ ภายในห้องโถงใหญ่มีชายสามคนกำลังนั่งจิบชากันอย่างสบายใจ
“การสร้างดำเนินการไปถึงขั้นไหนแล้ว”
ชายวัยกลางคนก็กล่าวขึ้น
“หัวหน้า เพียงเวลาแค่หนึ่งเดือน การสร้างของเราได้มาถึงสองส่วนสิบแล้ว”
ชายหนุ่มผมสั้นกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ไม่คิดถึงจริงๆว่าพวกคนในหมู่บ้านนั่น จะหน้าโง่ขนาดหลงเชื่อว่าพวกเราเป็นศิษย์ของน