หลงจินเหอลุกขึ้นมานั่ง เขาละสายตาออกจากคัมภีร์สีดำตรงก่อน และเลือกที่จะกลืนโอสถรักษาลงไป จากนั้นก็หลับตาลงก่อนจะโคจรพลังลมปราณภายในร่างกาย
ใช้เวลานานถึงหนึ่งชั่วยาม ในที่สุดหลงจินเหอก็สามารถขยับร่างกายได้อีกครั้ง
แม้ว่าจะสามารถฟื้นฟูมาได้เพียงแค่สามส่วนสิบของทั้งหมดก็ตาม ขอเพียงแค่ขยับร่างกายและรีบออกไปจากที่นี่ได้
นั่นก็เพียงพอแล้วสำหรับหลงจินเหอ
“เป็นไปได้ไหม ที่มันจะเป็นทักษะลับเช่นกัน?”
ความรู้สึกที่หลงจินเหอรับรู้จากคัมภีร์ตรงหน้า มันมีความคล้ายกับทักษะลับของวิหคเพลิงอย่างมาก
เขาจ้องมองสำรวจอยู่นาน ก่อนจะตัดสินใจเหยียดแขนออกไปยังข้างหน้า
เมื่อฝ่ามือของหลงจินเหอสัมผัสเข้ากับคัมภีร์สีดำ มันจึงส่องแสงสว่างสีเขียวมรกตผสมดำทันที ก่อนจะพุ่งเข้าไปที่บริเวณหน้าผากของหลงจินเหอ
“อึก!! หัวของข้ามันกำลังจะระเบิด”
หลังจากที่คัมภีร์สีดำกลายเป็นแสงลอยเข้ามาภายในหัว หลงจินเหอก็ลงไปนอนดิ้นที่พื้นด้วยความเจ็บปวด
ร่างกายของหลงจินเหอสั่นสะท้านอย่างรุนแรง เหงื่อเยือกเย็นไหลอาบไปทัั่วร่าง
ขณะเดียวกัน แสงสว่างสีเขียวมรกตพลันปรากฏขึ้นบนร่างกายของหลงจินเหอ
หลงจินเหอต้องนอนทนความเจ็บปวดอยู่นานกว่า
