กรร ~ กรรร ~
เมื่อได้ยินคำพูดของหลงจินเหอ วานรสามหางทั้งสองตัวก็แยกเขี้ยวใส่หลงจินเหอทันที
“โกรธแล้วงั้นหรอ
“หลงจินเหอกล่าวยั่วยุวานรสามหางทั้งสองตัว
‘ถ้าเดาไม่ผิดแถวนี้จะต้องเป็นอาณาเขตของวานรสามหางอย่างแน่นอน เมื่อรู้ถึงตัวตนของข้าพวกมันก็รีบมาที่นี่ทันที’
หลงจินเหอคิดในใจ
ฟุบ!
“ระ-เร็วมาก”ทว่าขณะที่หลงจินเหอกำลังครุ่นคิดก็ไม่คิดว่าวานรสามเลือกที่จะโจมเข้ามาและเมื่อรู้สึกตัวอีกทีวานรสามหางก็เข้ามาถึงครึ่งระหว่างหลงจินเหอกับมันแล้ว
ปัง!!
โชคดีที่หลงจินเหอตั้งสติทันและใช้แขนทั้งสองข้างป้องกันเอาไว้ได้ เลยทำให้ไม่ได้รับความเสียหายจากหมัดของวานรสามหางมากเท่าไหร่
แต่เขาก็กระเด็นถอยหลังไปหลายสิบก้าว
“จะทำเป็นเล่นไม่ได้แล้ว สงสัยคงจะต้องรีบจัดการไม่งั้นพวกมันได้แห่กันมาอีกแน่”
เมื่อสิ้นเสียง หอกสีดำแดงก็ออกมาปรากฏอยู่ตรงหน้าของหลงจินเหอ
“ขอข้าทดลองหน่อยเถอะ ยุทธภัณฑ์ระดับสูงจะมีดีสักแค่ไหน”
หลงจินเหอใช้สองมือจับหอกไว้อย่างแน่น
ย๊ากก!
หลงจินเหอคำรามและพุ่งเข้าใส่วานรสามหางที่อยู่ตรงหน้าทันที เนื่องจากวานรสามหางอยู่บนต้นไม้ ทำให้หลงจินเหอต้องกระโดดขึ้นไปหามันเอง
‘หายไปหนึ่ง
