หลังที่ได้กลับมาอยู่ภายในสุสานอมตะเหมือนเดิมแล้ว เมื่อหลงจินเหอได้หันหลังกลับไปมองภายในห้องโถงก็ต้องพบกับสมบัติที่มีอยู่ไม่มาก แต่มันเป็นสมบัติที่แตกต่างจากห้องโถงแรกลิบลับ
แม้ว่าห้องโถงแห่งนี้จะขนาดเล็กและสมบัติน้อย แต่สมบัติทั้งหมดล้วนเป็นของระดับสูงทั้งนั้น
“สิ่งนั้นนะหรือคือดอกบัวสวรรค์?”หลงจินเหอเงยหน้าขึ้นพร้อมองไปที่แท่นตรงกลางของห้องโถง ซึ่งมีดอกบัวเจ็ดสีที่กำลังเบ่งบานอย่างเต็มที่
ตั้งแต่เกิดมาหลงจินเหอไม่เคยพบเจอกับดอกบัวที่งดงามเช่นนี้มาก่อนเลย มันอาจจะเป็นสิ่งที่ตราตรึงอยู่ในใจของเขาอย่างไม่มีวันหายไปแน่นอน
หลงจินเหอเดินมาหยุดอยู่เบื้องหน้าของดอกบัวสวรรค์ ขึ้นชื่อว่าสมบัติล้ำค่า แต่ก็ไม่คิดว่ามีขนาดเล็กขนาดนี้ ดอกบัวสวรรค์นั้นมีขนาดเล็กกว่าฝ่ามือของหลงจินเหอเสียอีก
หลงจินเหอเหยียดแขนออกพร้อมกับค่อยเด็ดมันออกมาอย่างเบามือที่สุด ก่อนจะเก็บใส่ไว้ในกล่องเปล่าชนิดพิเศษที่ได้รับมาจากชุนจื้อโหยว
เพื่อป้องกันไม่ให้พลังของดอกบัวสวรรค์รั่วไหลออกมา หลังจากเด็ดมันออกมาและใส่กล่องกลับเข้าภายในแหวนมิติเหมือนเดิม
หลังจากที่จัดการกับดอกบัวสวรรค์เสร็จเรียบร้อยแล้ว หลงจินเหอก็สำรวจร
