นเพราะความกลัว น้ำเสียงของชายชราตรงหน้านั่นดูเก่าแก่และเยือกเย็นมาก ราวกับเป็นคนที่มีชีวิตอยู่มานานมากและได้พบเจอทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกใบนี้มาแล้ว
“ทะ..ท่านผู้อาวุโสโปรดใจเย็นลงก่อน ขะ…ข้าไม่ได้คิดที่จะบุกรุกอาณาเขตของท่าน เพียงแต่ตัวข้านั้นได้ถูกมิติที่อยู่ด้านหน้าของประตูภายในสุสานดูดเข้ามา”หลงจินเหอรีบก้มศีรษะคารวะก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“หื้ม…..ถูกมิติดูดเข้ามา”ชายชราที่นอนอยู่ก็เบิกตากว้างเหมือนกับนึกบางอย่างออก จากที่กล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นเมื่อสักครู่ก็กลับมาเป็นเสียงปกติ
“ตอนที่เจ้าถูกดึงตัวเข้ามา…เจ้าได้เจอกับประตูขาวกับดำหรือไม่”ชายชราหันหน้าไปมองหลงจินเหอ
“ข้าได้เจอประตูขาวกับดำอย่างที่ท่านผู้อาวุโสกล่าวมา”เมื่อเห็นว่าชายชราตรงหน้าไม่ได้โกรธแล้ว ร่างกายของหลงจินเหอก็หยุดสั่น
“โอ้…ในที่สุดก็มีคนที่จะสามารถช่วยเหลือข้าได้”เมื่อได้ยินคำพูดของหลงจินเหอ ชายชราดูเหมือนจะดีใจเป็นอย่างมาก
“ข้านะหรือที่จะสามารถช่วย…ท่านผู้อาวุโสได้?”หลงจินเหอถาม
“ข้านั้น….ได้รอผู้ที่จะผ่านบททดสอบมาเป็นเวลานานกว่าหนึ่งหมื่นปี ในหนึ่งหมื่นปีที่ผ่านมามีเพียงสี่คนเท่านั้นที่ถูกเลือ