ชายทั้งสามใช้เวลาอยู่นานถึงสามชั่วโมงเต็มในการแก้ตราประทับ
คลืนน~~ คลืนนน~~
อักขระที่ปรากฏอยู่บนประตูทางเข้าสุสานอมตะก็ค่อยๆจางหายไป ประตูสุสานอมตะก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงก่อนจะเปิดออกอย่างช้า
“ตราประทับหายไปแล้ว…มันกำลังจะเปิด”
“ปะ…เปิดออกแล้ว”
“เป็นครั้งแรกเลยที่เคยเห็นสุสานขนาดใหญ่แบบนี้”
เหล่าผู้คนที่เฝ้ารอกันอยู่ เมื่อได้เห็นประตูสุสานอมตะกำลังจะเปิดก็ต่างพากันดีใจกันยกใหญ่
หลังจากที่แก้ตราประทับได้แล้วผู้อาวุโสใหญ่หลี่หยิงก็หันไปหาชายอีกสองคนก่อนจะพยักและเข้าไปภายในสุสานอย่างรวดเร็ว
หลงจินเหอที่อยู่อีกด้านหนึ่งของฝูงผู้คนที่เห็นว่าชายทั้งสามเข้าไปแล้ว ก็ตามเข้าไปติดๆโดยจะมีฝูงคนจากด้านหลังตามมาด้วย
หลังจากที่เข้าประตูมาภายในของสุสาน ตลอดเส้นทางเดินจะเป็นทางยาวมากจนไม่สามารถมองเห็นจุดสิ้นสุด ระหว่างข้างทางเดินก็จะมีประตูบานไม่ใหญ่มากปรากฏอยู่ตลอดทาง หลงจินเหอคิดว่ามันอาจจะเป็นห้องที่ไว้เก็บสิ่งของต่างๆหรือไม่ก็อาจจะเป็นกับดัก
หลงจินเหอรอให้คนโลภสมบัติเข้าไปสำรวจสักหนึ่งห้อง เมื่อเห็นว่าไม่มีกับดักตัวเองก็จะตามเข้าไปที่หลัง
หลังจากที่เลือกสักหนึ่งประตูก่อนจะเข้ามา ภายด้
